Informatie over de kerkdienst in Nijkerk

Bijzondere Zaterdagmiddagmuziek met drie predikanten

Op D.V. zal tijdens het programma van de zaterdagmiddagmuziek in Nijkerk medewerking worden verleend door drie predikanten: dominee G.J. Baan uit Rotterdam-Zuidwijk, dominee C.J. Droger uit Vlaardingen en dominee M.J. Schuurman uit Oldebroek.

Deze drie predikanten, afkomstig uit verschillende kerkgenootschappen, hebben zich opnieuw bereid verklaard om te musiceren in het zaterdagmiddagmuziek programma van De Fontein. Het programma van deze editie, waarin drie predikanten centraal staan, bevat veel muziek van Johann Sebastian Bach. In 1723 werd Bach benoemd tot cantor-organist in Leipzig, wat 300 jaar geleden is. Leipzig werd zijn laatste woon- en werkplaats, waar hij op 28 juli 1750 overleed na een bewogen leven en het componeren van veel muziek.

Het concert door de drie predikanten tijdens de zaterdagmiddagmuziek begint om 16.00 uur. De kerk is vanaf 15.30 uur geopend. Op verzoek van de predikanten-concertgevers is de toegang tot dit concert gratis.

Profiel van Dominee Gert Jan Baan

Gert Jan Baan is sinds 1995 predikant in de Gereformeerde Gemeenten. Hij heeft gediend in Lisse, Indonesië (Papua), Kapelle-Biezelinge, Kalamazoo (USA), Vlissingen en momenteel in Rotterdam - Zuidwijk. Hij heeft orgellessen gevolgd bij gerenommeerde organisten zoals John Propitius, Willem Hülsmann, Jan J. van den Berg, Erik van Bruggen en Anton Pauw.

Na zijn zendingsperiode in Indonesië studeerde hij drie jaar aan het Fontys Conservatorium in Tilburg, met orgel als hoofdvak (bij Bram Beekman) en klavecimbel als bijvak (bij Geert Bierling). Vervolgens studeerde hij Arts & Humanities aan University College Roosevelt in Middelburg, waar het praktijkvak orgel een prominente plaats innam. Zijn leraren daar waren onder anderen prof. dr. ...

Op 15 april 2021 is ds. Baan gepromoveerd tot doctor. De titel van zijn proefschrift luidt: “Der Heiland lebt. De drie vroegste Paascantates van Johann Sebastian Bach - een theologisch-muzikale analyse“.

De weg van Martin Mudde naar het predikantschap

Voor Martin Mudde was het na de havo welletjes geweest met de schoolbanken. Hij ging aan het werk en verdiende zijn geld met de verhuur van partytenten en de verkoop van vloeren en auto’s. Nu is hij predikant.

Als tiener was Martin Mudde al actief betrokken bij het bedrijf van zijn ouders, dat tenten, stoelen en tafels verhuurde voor bedrijfsfeesten en recepties. Hij leerde daar aanpakken en maakte zowel hoogte- als dieptepunten mee. Het verongelukken van een 22-jarige werknemer kwam diep binnen, zeker nadat hij zelf net zijn havo-examen had afgerond. Omdat hij het in de schoolbanken wel had bekeken en thuis zijn hulp goed konden gebruiken, besloot hij af te zien van een vervolgstudie. Mede door de ziekte van zijn ouders ging hij tot 2000 fulltime in de zaak werken, waarna het bedrijf werd verkocht.

Dit bracht hem tot het besluit toch te gaan studeren: heao logistiek en economie. Diep in zijn hart leefde echter een andere begeerte, waaraan hij niet durfde toe te geven. Een godvrezende tante nam hem vaak mee naar dominee C.A. Tukker in Epe, een begenadigd dienaar van de Heer. Zijn heldere uitleg van de Schriften en zijn diepe ernst maakten grote indruk. Ook de prediking van dominee R. van Kooten en de christelijke gereformeerde dominee R. van Beek hebben hem vaak geraakt. Hierdoor groeide het verlangen om in Gods wijngaard te mogen werken, maar na de invloed van dominee Tukker voelde hij zich onzeker over zijn eigen geschiktheid.

Tijdens zijn loopbaan bij VEBO Beton & Staal in Spakenburg bezocht hij een open dag van de theologische faculteit van de Universiteit Utrecht. Dit was een desillusie omdat er schamper werd gedaan over studenten die de Bijbel als enig en volkomen richtsnoer namen. De sfeer kwam elitair over en hij had het idee de studie nooit te zullen halen.

Van VEBO stapte hij over naar de verkoop van vloeren, in het bedrijf van een zwager. In 2005 trad hij in het huwelijk, en het jaar daarop werd hij verkozen tot ouderling in de hervormde gemeente van Nijkerk. Een doorsneeloopbaan in de burgermaatschappij leek in het verschiet te liggen, maar de roeping liet zich niet verdrijven. Schoorvoetend klopte hij aan bij ds. H. van den Belt, zijn toenmalige predikant, die zijn bezwaren een voor een wegnam. Aan het eind van het gesprek zei hij: “Wanneer begin je, de Heere kan je roeping ook bevestigen in de studie.” Thuis vroeg zijn vrouw of hij wat wijzer was geworden. “Meer dan dat”, zei hij. “Ik moet het gaan doen.” Dit was voor haar even schakelen, maar ze heeft hem altijd gesteund, wat essentieel was gezien de overgang naar een totaal andere situatie, ook financieel.

Studie en Roeping

In 2008 begon hij in Utrecht aan de pre-master. Zijn ervaringen in het bedrijfsleven hadden hem geleerd de moed niet te laten zakken als het tegenzat, maar dit was niet de belangrijkste reden voor het voorspoedige verloop. De masterstudie aan de PThU in Amsterdam vroeg meer tijd en energie. Hij zag veel deeltijdstudenten sneuvelen door de combinatie van werken, studeren en gezin. Het ervaren van het behalen van de eindstreep voelde als een groot wonder. Een meedenkende jongere broer, mede-eigenaar van autobedrijf Mudde Kok in Urk, bood hem een parttimebetrekking aan die goed te combineren was met de studie. Hoewel hij aanvankelijk dacht geen auto’s te kunnen verkopen, viel het mee.

Het ging beter dan de theologiestudent verwachtte. Tegelijk keek hij soms met gemengde gevoelens naar de hectiek om hem heen. Hij overpeinsde dat zelfs christenen de zes werkdagen vaak zo volmaken dat ze de zondag nodig hebben om bij te komen, iets waar hij steeds meer moeite mee kreeg. Het verlangen om theologie te gaan studeren kwam vooral naar boven op plaatsen waar veel mensen bij elkaar waren, druk met de dingen van deze wereld, denkend dat zij allemaal verloren zouden gaan als ze het Evangelie niet hoorden.

Vaak vroeg hij zich af waarom hij zich, meer dan geestverwanten op de faculteit, ergerde aan het studieprogramma van de PThU. Waarschijnlijk had dit deels te maken met zijn praktische inslag. Academisch waren bepaalde discussies boeiend, maar hij dacht vanuit het werk dat in de gemeente wachtte. De pluriformiteit ervoer hij niet als een zegen; meer dan eens ontbrak de ruimte om het Bijbelse, gereformeerde standpunt in te brengen. In 2015 rondde hij de studie af. Vervolgens duurde het drie jaar voordat hij een beroep ontving. Dit was moeilijk, maar in die periode heeft hij in zijn waarneming meer geleerd dan tijdens de hele opleiding. Niet alleen door het pastorale werk, maar ook dankzij de goede adviezen van ds. L. de Wit. Bij de pastorale bezoeken was hij altijd benieuwd of de prediking van de verzoening beslag had gelegd op het gewone dagelijkse leven.

Huidige Werkzaamheden en Visie

De opgedane ervaring kan hij nu toepassen in de hervormde gemeente van Hollandscheveld, waar hij vorig jaar de herdersstaf opnam. Hij ervaart dit met vreugde, door het aangename geestelijke klimaat, ook in de kerkenraad. De broeders zijn werkelijk betrokken op de schapen en dragen hem in het gebed.

De voormalige autoverkoper maakt zich vaak zorgen over het feit dat de kerk steeds meer wordt gezien als een soort bedrijf. Gemeenteleden die er even niet vinden wat hen past, stappen gemakkelijk over naar een gemeente met een aanbod dat hen wel aanspreekt. Het gevaar is groot dat kerkenraden dan alles uit de kast halen om dat te voorkomen. Ook bij Kerk 2025 bekruipt hem dat gevoel. Even gechargeerd: als wij maar de juiste strategie uitzetten en we bidden er ook nog een keer voor, dan zal de Heere er Zijn zegen wel over geven. Zo werkt het niet in Gods kerk. Daar moeten we het hebben van Zijn Geest, Die ons verootmoedigt en afhankelijk maakt.

Toen ds. Tukker in Noordhorn stond, zat het hem dwars dat het aantal kerkgangers niet toenam. Op een dag zei een collega tegen hem: “Tukker, jij moet niet rekenen in veelheid maar in volheid. Van boven maakt de Heere Zijn Kerk vol.” Vanaf die dag zag de gemeente er voor hem anders uit, zei ds. Tukker. Aan die woorden denkt hij vaak terug wanneer hij elders in een gemeente voor vijftien tot twintig mensen preekt. Juist daar ervaart hij regelmatig zeer sterk de gemeenschap der heiligen.

Predikant zijn: Praktijk en Overwegingen

Cruciaal in de prediking is voor ds. Mudde de vertaling van de tekst naar het hart en het leven van de hoorders. “Allereerst moet je exegese goed zijn, daar doe ik ook mijn best voor, maar met een gedegen exegese alleen ben je er niet. Ook daarin is ds. Tukker voor mij een voorbeeld geweest. Vooral zijn prediking in Epe maakte op mensen diepe indruk, omdat hij toen als het ware naast hen kwam zitten. Je kunt vanaf de kansel wel vertellen hoe het zit en hoe het moet, maar de realiteit is weerbarstiger.” Een ouderling zei pas tegen hem, na een preek die bij hem binnenkwam: “Nu moet ik morgen de mallemolen weer in.” Dat begrijpt hij, vanuit de ervaring die hij zelf heeft opgedaan in verschillende bedrijven. Het leven is vaak een mallemolen. Daar moet het christenleven wel worden geleefd.

Na al die jaren van studeren voelt de hervormde predikant van Hollandscheveld zich primair nog steeds een doener. “We moeten vandaag oppassen dat we niet doorslaan naar het praktische, maar in het verleden konden preken wel erg dogmatisch zijn. Het dagelijkse leven ontbrak er een beetje in. Door de opgebroken maatschappij is er in de gezinnen heel veel pastorale nood en leven er lastige vragen. Daarvoor moet ook vanaf de kansel onderwijs worden geboden.”

Tijdens de voorbereiding van de preken houdt hij zichzelf voor dat mensen de preek in ieder geval met hun verstand moeten kunnen begrijpen. “Anders zal die ook niet indalen in het hart.” Een van zijn eerste preken heeft hij uitvoerig besproken met de catechisanten. Zowel in de prediking als het pastoraat probeert de jonge predikant een eerlijke boodschap te brengen en tegelijk in gesprek te gaan met zijn hoorders. “In de verkoop heb ik geleerd hoe belangrijk communicatie is. Je kunt een preek hebben waarop niets valt aan te merken, en toch komt de inhoud niet over. Dat is voor een deel een hoordersprobleem, maar daar heb je wel mee te dealen. Belangrijk is dat je weet hoe mensen denken, wat hen bezighoudt en hoe ze op de dingen reageren. Niet om je boodschap aan te passen, wel om er rekening mee te houden bij de overdracht.”

Wat hij vooral uit zijn maatschappelijke eertijds meenam, is een weerzin tegen bureaucratie. “Die is er ook op kerkelijk terrein. Binnen de afgesproken kaders houd ik de lijnen graag kort. Anders gaat veel kostbare tijd verloren met nodeloos gepraat.” Als hij nog eens binnenloopt bij Mudde Kok, wordt het warm vanbinnen. “Die autohandel is een boeiende business en ik had er leuke collega’s. Predikant moet je niet voor de aardigheid of het gemak worden. Ik ervaar het zeker als een liefdedienst, maar het is ook een last die God op je schouders legt. In de verkondiging werpt de Heere Jezus reddingstouwen uit naar de hoorders. Ik kan er wakker van liggen als mensen na de dienst overgaan tot de orde van de dag en de boodschap van het Evangelie naast zich neerleggen, vroom of goddeloos.”

Uitdagingen en Zegen

Een van de grootste bedreigingen is in zijn oog de drukte en hectiek. “De hemelse Vader laat zich vinden in de stilte, daar waar je afgezonderd van alle rumoer op je knieën gaat. Het angstige van deze tijd is dat die stilte zo ontbreekt. Wat hemzelf betreft is het zwaarste in dit werk dat hij zo vaak wordt geconfronteerd met zijn kleingeloof. Vooral in moeilijke omstandigheden blijft het een lastige geloofsoefening om niets van jezelf te verwachten, maar de hele zaak bij de Heere neer te leggen en daar ook te laten. In de zakenwereld kan wat extra inzet helpen om een order binnen te halen, maar in de kerk werkt het zo niet. Dat is heel verootmoedigend. Het is Gods werk. Soms plaatst Hij je onverwachts voor verrassingen, door het onmogelijke op te lossen. Dat zijn de mooiste momenten, dan kun je huppelen van zielenvreugd.”

Biografische Gegevens

Ds. M.G.M. Mudde (39) volgde de havo aan het Van Lodenstein College in Amersfoort. Na het behalen van zijn diploma trad hij in dienst bij het familiebedrijf. In 2000 ging hij aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen de studie heao logistiek en economie volgen. Zijn stage deed hij bij VEBO Beton & Staal in Spakenburg, waar hij na zijn diplomering bleef werken. Aansluitend verkocht hij vloeren en auto’s, naast zijn deeltijdstudie theologie. In september 2018 werd hij als predikant bevestigd in de hervormde gemeente van Hollandscheveld. Ds. Mudde is gehuwd met José. Ze hebben twee kinderen.

Mogelijke Nieuwe Kerk in Nunspeet

De vraag of Nunspeet straks weer een kerk rijker is, wordt onderzocht. Een aantal inwoners van Nunspeet hebben bij het breed moderamen van de classis Noord-Veluwe (de leiding van de kerkelijke bestuursraad in de regio) een verzoek ingediend tot de vorming van een hersteld hervormde gemeente. De verwachting is dat ze zullen starten met ongeveer 100 kerkgangers.

Ze willen de ruimtes van garagebedrijf Mudde-Kok gaan gebruiken als plek van samenkomst. In het pand zijn ook geschikte ruimten voor doordeweekse activiteiten zoals catechisatie en jeugdvereniging. De gemeente Nunspeet heeft de vergunning ontvangen, maar deze is nog niet verleend. Het is nog niet bekend wanneer de eerste kerkdienst gehouden zal worden, aangezien er nog veel geregeld en voorbereid moet worden.

tags: #mudde #nijkerk #kerkdienst