Het delen van het geloof, en in het bijzonder het persoonlijke getuigenis van bekering, kan een diepgaande en soms uitdagende ervaring zijn. Dit artikel verkent de gevoelens van twijfel die kunnen ontstaan na het delen van het Evangelie met jonge kinderen, en biedt een perspectief op hoe het delen van Gods genade juist een bron van vreugde en zekerheid kan zijn.
De twijfel na het delen van het geloof
Een persoonlijke ervaring wordt gedeeld waarin de spreker met zijn zevenjarige broertje en zusje sprak over het geloof. De kinderen waren onder de indruk, vooral toen het onderwerp van de bekering van de spreker aan bod kwam en de belofte van een leven na de dood in de hemel met God. Hoewel het delen van het Evangelie met zulke jonge kinderen als mooi en verwonderlijk werd ervaren, ontstond er later twijfel of dit wel de juiste aanpak was geweest. De zorg kwam voort uit het feit dat het broertje het verhaal vervolgens met een ander familielid had gedeeld, wat de vraag opriep of kinderen zoiets kwetsbaars niet in nuchterheid aan anderen zouden doorvertellen.
Deze zorgen, hoewel begrijpelijk, worden vervolgens bevraagd. De kernvraag is waarom het delen van het persoonlijke geloof verkeerd zou zijn, en waarom het een geheim zou moeten blijven als men de Heer kent. Er wordt een analogie gemaakt met het delen van een groot cadeau, zoals een nieuwe mobiel, scooter of auto, die men vol enthousiasme aan iedereen zou laten zien. De genade van God wordt gepresenteerd als iets veel groters, rijkers en waardevollers dan welk materieel geschenk dan ook.
Een andere vergelijking is die van verkering. Als men verkering heeft, zou het vreemd zijn om dit niet met broers en zussen te delen. Dit leidt tot de conclusie dat kinderen, hoe jong ook, de Heer Jezus moeten leren kennen. Ze worden als zondig beschreven, met een behoefte aan vergeving van zonden, en daarom is het essentieel om hen te vertellen over Jezus, die zondaren wil vergeven.
Bijbelse perspectieven op het delen van het Evangelie
De tekst gaat verder met het aanpakken van de angst dat kinderen het kwetsbare verhaal zouden doorvertellen. De vraag wordt gesteld of het Bijbels is om geheimzinnig te doen over Wie de Heer Jezus voor iemand is. Petrus' aansporing om altijd bereid te zijn rekenschap af te leggen van de hoop die in ons is (1 Petrus 3:15) wordt aangehaald. Het bijzondere dat de kinderen hebben meegekregen, zou niet zozeer moeten zijn dat hun zus een kind van God is, maar dat de Heer Jezus zondige mensen wil vergeven en hen tot kind van God wil maken.
Evangeliseren in Polen: een praktijkvoorbeeld
Een deel van de tekst beschrijft een reis naar Polen om christenen te ontmoeten en te interviewen. In een zondagsschoollokaal, dat tijdelijk als logeerkamer fungeert, voeren de sprekers een gesprek met twee Poolse meiden. Deze meiden vertellen dat ze de enige christenen in hun klas zijn en dat veel van hun landgenoten het evangelie niet kennen. Dit maakt het niet gemakkelijk om christen te zijn in Polen.
Op de vraag hoe zij het evangelie delen, antwoordt een van de meiden: "Relationship is the most important thing." Ze probeert dicht bij Jezus te leven en laat de mensen om haar heen alles van haar leven zien, zodat zij Jezus zullen zien. Dit benadrukt het belang van een authentieke levenswandel als getuigenis.
De uitdaging van het evangelie verkondigen
Terug in hun eigen lokaal wordt de vraag gesteld: "Wanneer heb jij eigenlijk voor de laatste keer aan iemand het evangelie verteld?" De spreker reflecteert op deze vraag en geeft toe dat hij of zij niet zo vaak actief het evangelie verkondigt met woorden. Hoewel de wens bestaat dat mensen Jezus leren kennen en dit wordt getoond in daden en omgang, wordt de uitspraak "Verkondig het evangelie, desnoods met woorden" aangehaald als een richtlijn. De spreker geeft aan het evangelie niet door de strot te willen duwen, omdat mensen daar niet op zitten te wachten en de situatie daardoor alleen maar erger wordt.
Echter, de tekst wijst op het gevaar van enkel het laten zien van het evangelie zonder woorden. Wat als niemand meer op een simpele manier het evangelie kan uitleggen? Nederland heeft het evangelie net zo hard nodig, maar wie gaat het vertellen? Wie legt het uit?
ZONDE - Christelijke animatiefilm
Er wordt gesteld dat liefhebben het recht en de plicht geeft om de waarheid te spreken. Een ware vriend deelt het belangrijkste in zijn leven. De spreker erkent dat hij of zij geen echte vriendin is als er gezwegen wordt of als men zich schaamt voor het evangelie. Dit betekent echter niet dat men in elk gesprek over Jezus moet beginnen of het evangelie eindeloos moet herhalen. Het gaat om liefhebben met de waarheid, het evangelie delen met woorden én daden.
Jezus als voorbeeld in het delen van het Evangelie
Om te leren hoe men op een liefdevolle en goede manier van God kan getuigen, wordt gekeken naar hoe Jezus dit deed. De bekende uitspraak "Verkondig het evangelie, desnoods met woorden" wordt geëvalueerd. Hoewel het de nadruk legt op het tonen van Gods liefde in daden, laat Jezus' voorbeeld zien dat woorden en daden altijd samengaan. Hij predikte urenlang, maar at ook met tollenaars en prostituees en genas zieken.
Woorden zonder daden maken de boodschap ongeloofwaardig, terwijl daden zonder woorden de mensen niet laten weten waar de bron van dit leven ligt. De tekst erkent dat de drempel om te vragen wat iemand drijft vaak te hoog is voor mensen. Het wordt ook erkend dat het spannend kan zijn om met woorden te getuigen, en dat het soms veiliger voelt om het via daden te laten zien. Dit is al "iets heel moois en erg belangrijks", aangezien onze goede daden een grote invloed kunnen hebben op ongelovigen.
Toch zegt Jezus ook dat we het goede nieuws mogen vertellen. Wanneer er angst is om dit te doen, belooft Jezus twee dingen (die in de tekst niet expliciet worden uitgewerkt, maar de implicatie is dat Hij er zal zijn). De Heilige Geest wil het door ons doen, op een natuurlijke en spontane manier. Woorden komen vaak vanzelf en antwoorden op lastige vragen kunnen gegeven worden, terwijl men ook eerlijk kan zijn dat niet alles bekend is.
God kan ons leiden wanneer wij al in beweging zijn. Hij vraagt ons om de stap uit onze comfortzone te zetten en onze mond open te doen. Dan zal Hij er zijn met zijn woorden en leiding.
Bijbelse oproepen tot het delen van het Evangelie
De tekst citeert diverse Bijbelverzen die oproepen tot het delen van het evangelie. Enkele belangrijke passages zijn:
- "Ga heen in de hele wereld en verkondig het evangelie aan de ganse schepping" (Marcus 16:15). Dit wordt beschouwd als een van de meest spannende verzen, met de opdracht om het goede nieuws te delen, ook al is men geen rasechte evangelist.
- "Ga er daarom op uit om alle volken tot mijn leerlingen te maken. Doop hen in de naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie opgedragen heb. En houd dit voor ogen: ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld." (Matteüs 28:19-20).
- "Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij en het evangelie, zal het behouden." (Marcus 8:35). Dit benadrukt dat het opgeven van het eigen leven voor het evangelie uiteindelijk tot behoud leidt.
- "Verkondig de boodschap, blijf aandringen, of het nu uitkomt of niet, wijs terecht, straf en vermaan met alle geduld dat het onderricht vereist." (2 Timoteüs 4:2).
- "Jullie zijn het licht voor de wereld. Een stad die op een berg ligt, kan niet verborgen blijven." (Matteüs 5:14). Dit benadrukt de zichtbaarheid en invloed van gelovigen.
- "Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van Mij en het evangelie, zal het behouden." (Marcus 8:35).
De tekst eindigt met een oproep aan de lezer om na te denken over hoe zij het evangelie met anderen delen, hoe zij het woorden kunnen geven, wat het evangelie voor hen betekent, en om iemand in gedachten te nemen met wie ze het evangelie nog nooit hebben gedeeld.