Otto de Bruijne, een vooraanstaand theoloog, spreker en kunstenaar, deelt zijn levensverhaal dat hem van Nederland naar Afrika en terug leidde, en belicht inzichten die christenen in Europa kunnen opdoen uit de Afrikaanse praktijk van geloof en gebed. Zijn ervaringen, waaronder een periode van apartheid in Afrika, vormden zijn perspectief op geloof en maatschappij.
Levenspad en Afrikaanse invloeden
In zijn biografie beschrijft Otto de Bruijne hoe zijn leven door God werd geleid naar Afrika, waar hij indrukwekkende ervaringen opdeed. Hij stelt dat mensen in Afrika Europeanen kunnen leren bidden, terwijl Europeanen juist weer goed zijn in geven. Deze wederkerige uitwisseling van spirituele en praktische gaven benadrukt de rijkdom binnen de wereldwijde christelijke gemeenschap.
Onderzoek naar vertrek uit evangelische gemeenten
Een belangrijk deel van De Bruijnes werk betreft zijn onderzoek naar de redenen waarom mensen evangelische gemeenten verlaten. In 2008 stelden hij, samen met Peter Pit en Karin Timmerman, vragen hierover in de enquête 'Ooit Evangelisch'. De 136 reacties die hierop kwamen, vormden de basis voor het boek dat licht werpt op de motieven en ervaringen van 'evangelische gemeenteverlaters'.
Het boek beschrijft hoe vertrekkende leden vaak te maken kregen met demonisering, waarbij werd beweerd dat zij het 'heilige schip' hadden verlaten en door God zouden worden afgerekend. Dit onderzoek schetst een onthutsend beeld van gebeurtenissen achter de 'evangelische achterdeur' en toont tegelijkertijd hoe mensen omgaan met ingrijpende veranderingen in hun geloof en leven, waarbij ze nieuwe wegen inslaan.
'Jezus in Mokum': een hedendaags evangelie
De Bruijne schreef ook 'Jezus in Mokum. Het evangelie van Marius, met kanttekeningen', een boek dat een fictief bezoek van Jezus aan Amsterdam in de 21e eeuw beschrijft. Dit werk, opgetekend door een Amsterdamse jongeman genaamd Marius, plaatst Jezus in typisch Amsterdamse settings zoals de beurs, musea en monumenten.
Een opvallende passage is de confrontatie van Jezus met de 'Mediaceeën' (journalisten) en 'Driftgeleerden' (reductionistische wetenschappers) bij het homomonument. Zij proberen Jezus te verleiden tot een uitspraak over homofilie, maar Jezus doorziet hun spel en benadrukt dat zijn leer niet van deze wereld is. Hij hekelt het misbruik van homo's als maatstaf voor vrijzinnigheid en wijst op het gevaar van het reduceren van mens-zijn tot één enkel aspect, zoals seksuele geaardheid.
"Huichelaars, gij legt het gezonde verstand lasten op die gij zelf niet wilt dragen."
Jezus' reactie op de Mediaceeën en Driftgeleerden wordt geïnterpreteerd als een aanklacht tegen elke vorm van reductie van het mens-zijn. Het gezonde verstand zou de mens moeten zien in zijn totaliteit, onafhankelijk van ras, geaardheid of geslacht. De jonge homofiel Arnoud ervaart de ontmoeting met Jezus als een bevrijding van de stigmatiserende druk van de media en de vermeende verlichting van de Amsterdamse elite, en voelt zich bij Jezus weer boven alles mens.
Bezieling en geloof in de moderne tijd
Otto de Bruijne spreekt ook over het concept 'bezieling', dat hij onderscheidt van 'beleving'. Hij benadrukt dat gezondheid nauw verbonden is met iemands bestemming en identiteit. De Bruijne, die zelf deels rolstoelgebonden is na een ziekteperiode, blijft levendig spreken over geloof, hoop en liefde.
Hij stelt dat de stem van God een fluisterstem is, en dat mensen in deze tijd van overvloed en onbehagen vaak zoeken naar beleving in plaats van bezieling. Individualisme en eenzaamheid worden gezien als grote zielenrovers. De Bruijne leert dat bezieling voortkomt uit ontroering, ontmoeting en liefde, en dat een relatie met God het leven smaak geeft.
Zijn boodschap is dat christenen op aarde geplaatst zijn om beschikbaar te zijn voor de wereld, geïnspireerd door de onbaatzuchtigheid van Jezus. Het geloof is geen wachtkamer voor de hemel, maar een roeping tot dienstbaarheid hier en nu.