Op zaterdagmorgen 21 oktober 2019 heeft ds. H. A. van Zetten, predikant te Benthuizen, bekendgemaakt dat hij het beroep van de gemeente Nieuw-Beijerland heeft aangenomen. Dit meldt GerGeminfo.nl.
Kandidaat H. A. van Zetten werd op 3 september 2014 in Benthuizen tot predikant bevestigd door ds. G. J. van Aalst, die deze gemeente eerder diende van 1986 tot 1992. Daarvoor was Van Zetten werkzaam in het onderwijs. Gedurende zijn periode in Benthuizen werden diverse beroepen op hem uitgebracht, waaronder dat van Nieuw-Beijerland, dat hij woensdagavond jl. aannam.
De gemeente Nieuw-Beijerland was vacant geraakt nadat ds. A. Vermeij in de zomer van 2017 vertrok naar Oosterend (Texel). Met de komst van ds. van Zetten krijgt de gemeente haar 11e predikant sinds de instituering in 1859.
Levensloop en roeping
Ds. H. A. van Zetten werd geboren op het gehucht 'de Zinkweg', nabij Oud-Beijerland. Zijn jeugd bracht hij door in een agrarische omgeving, waar hij na de lagere school ging werken in de tuinbouw en later bij een fruitkweker. Na zijn militaire dienst werkte hij bij Cebeco en vervolgens bij Van Iperen B.V., waar hij uiteindelijk directeur werd. Na 33 jaar dienstverband bij Van Iperen B.V. werd hij aangenomen om te gaan proponeren bij de Oud Gereformeerde Gemeenten.
Zijn geestelijk leven begon op 15-jarige leeftijd, een periode die hij omschrijft als een tijd waarin hij zich een zeer ongelukkig mens voelde en "God kwijt was". Hij volgde catechisatie bij ds. E. J. Schimmel in Oud-Beijerland, wiens alarmerende prediking over wedergeboorte een diepe indruk op hem maakte. De vraag "hoe krijg ik een genadig God?" werd een levensvraag voor hem. Hij ervoer dat de Heere hem eerst ontdekte aan één specifieke zonde, die vervolgens de weg opende naar het zien van algemenere zonden. Hij beschrijft de weg van het schuldenaar worden als een grote genade, hoewel het voor de onbekeerde mens moeilijk is om hiermee te leven.
Op 17-jarige leeftijd werd hij naar eigen zeggen "aan het einde van zichzelf" gebracht. Hij realiseerde zich zijn verloren staat voor God en de onmogelijkheid om zelf de weg tot Hem te vinden, zoals verwoord in Jeremia 30:21: "...want wie is hij, die met zijn hart borg worde om tot Mij te genaken? spreekt de HEERE".
Het eeuwig wonder gebeurde op een zendingsmiddag in Dordrecht, waar hij de prediking van ds. R. C. Cuperus hoorde. Tijdens deze prediking over de woorden "Zie, het Lam Gods" ontving hij een Persoonsopenbaring van de Middelaar. Hij beschrijft dit als een moment waarop de Persoon van de Middelaar, met al Zijn verdiensten, aan zijn ziel werd geschonken door de Vader. Dit vond plaats op 15 juni 1958, om 22:00 uur. Onmiddellijk daarna ervoer hij een vrede die alle verstand te boven ging.
De volgende nacht, van zaterdag op zondag, sprak de Heere tot zijn ziel met de woorden uit Jesaja 38:17: "Zie, in vrede is mij de bitterheid bitter geweest; maar Gij hebt mijn ziel lieflijk omhelsd, dat zij in de groeve der vertering niet kwame; want Gij hebt al mijn zonden achter Uw rug geworpen." Vervolgens opende de Heilige Geest zich in zijn ziel met de woorden uit Romeinen 8:15: "Want gij hebt niet ontvangen de Geest der dienstbaarheid wederom tot vreze; maar gij hebt ontvangen den Geest der aanneming tot kinderen, door Welken wij roepen: Abba Vader." Op 18-jarige leeftijd mocht hij zo "Abba, Vader!" roepen.
De week erna werd hij ingeleid in Jesaja 54:9: "Want dat zal Mij zijn als de wateren Noachs, toen Ik zwoer dat de wateren Noachs niet meer over de aarde zouden gaan; alzo heb Ik gezworen dat Ik niet meer op u toornen, noch u schelden zal." Dit markeerde het begin van een nieuwe periode in zijn geestelijk leven, gekenmerkt door een dieper begrip van het verbond en de genade van God.
Gezinsleven en verlies
Ds. Van Zetten was jong toen hij trouwde met zijn vrouw. Ze kregen drie kinderen, van wie er één op 12-jarige leeftijd is gestorven. Hij vertelt over de ernstige handicap van hun dochter Petra, die op 2-jarige leeftijd na een ziekte verstandelijk en lichamelijk zwaar gehandicapt raakte. Ondanks de zware omstandigheden, zowel lichamelijk als geestelijk, ervoer het gezin Gods nabijheid en leiding. Petra stierf na tien jaar, en ds. Van Zetten beschrijft haar leven als een verheerlijking van Gods genade, waarin zij een grote vrede des Geestes en een zoete gemeenschap met Christus mocht ervaren.
Hij beschrijft hoe hij, ondanks de moeilijkheden, troost en bemoediging vond in de gemeenschap met Christus. De ervaring van het verlies van zijn dochter, en het verdere leven met zijn gezin, hebben hem geleerd over de diepte van Gods wegen en de kracht van Zijn genade, zelfs in de meest uitdagende omstandigheden.
Maatschappelijke context en kerkelijk leven in Nieuw-Beijerland
Nieuw-Beijerland, een dorp met ongeveer 4000 inwoners, wordt nog steeds sterk gekenmerkt door het kerkelijk leven. Op zondagen is het er stil, met uitzondering van enkele voorbijscheurende motorrijders. Het dorp telt vier kerken van behoudende signatuur, waaronder de Gereformeerde Gemeente met een nieuwe kerk aan de rand van het dorp.
Johan Matze, directeur van de School met de Bijbel en SGP-fractievoorzitter in de gemeente Korendijk, waar Nieuw-Beijerland onder valt, benadrukt dat het dorp een "stil en gerust leven" biedt. Hij merkt echter ook op dat Nieuw-Beijerland "buiten het paradijs en na de zondeval" leeft. De nabijheid van Rotterdam oefent invloed uit op de jongeren in het dorp. Jongeren die voor hun opleiding naar Rotterdam gaan, zoals naar het Wartburg College, komen daar in aanraking met een rauw straatleven en een multiculturele samenleving. Dit leidt tot indringende vragen over geloof, waarheid en de gelijkheid van mensen van verschillende achtergronden.
Matze benadrukt de noodzaak om kinderen van jongs af aan toe te rusten, met name met betrekking tot thema's als seksualiteit en drugsgebruik. Hij waarschuwt dat drugsdealers mogelijk kansen zien om jongeren uit de Hoeksche Waard te "ontgroenen".
Andries van der Grond, een vertegenwoordiger die veel reist, prijst de gemeenschapszin in Nieuw-Beijerland, waar buren elkaar helpen, in tegenstelling tot de anonimiteit die hij soms in grote steden ervaart. Mariëlle Samallo, moeder van drie kinderen, observeert dat het beschermde dorpsleven van Nieuw-Beijerland "verwereldlijkt", mede door de invloed van moderne media zoals de iPad.
Ds. A. Vermeij, die tien jaar in Nieuw-Beijerland diende voordat hij een beroep naar Oosterend aannam, deelt de observatie dat plattelandsjongeren in Rotterdam soms niet weten wat ze meemaken. Hij noemt voorbeelden van gedrag dat in de stad geaccepteerd wordt, maar in Nieuw-Beijerland ondenkbaar is. Hij stelt dat de wereld vat krijgt op reformatorische jongeren, die soms plekken bezoeken zoals bioscopen, disco's en sportstadions.
Een hersteld hervormde dorpeling, die anoniem wil blijven, merkt op dat veel zaken die veertig jaar geleden normaal waren in Rotterdam, nu ook in Nieuw-Beijerland gangbaar worden. Hij uit zorg over de toename van echtscheidingen op het kerkelijk platteland, waar men vroeger meer geneigd was bij huwelijksproblemen bij elkaar te blijven uit angst voor de mening van de buren. Hij vreest voor een "lege huls" van het kerkelijk leven, vergelijkbaar met de vroegere problematiek van kerkverlating onder jongeren.
Het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) meldt in het rapport "Dorpsleven tussen stad en land" dat de ontkerkelijking op het platteland vooral zichtbaar is in dorpen die onder de rook van steden liggen. Het aandeel kerkgangers in deze dorpen is gedaald van een op de drie rond de millenniumwisseling naar een op de vijf rond 2010. In afgelegen dorpen is het kerkbezoek relatief hoger.