Rob Visser heeft een indrukwekkende carrière als predikant achter de rug, die zich uitstrekt over veertig jaar en gekenmerkt wordt door een voortdurende zoektocht naar nieuwe manieren om het Evangelie te communiceren. Zijn loopbaan omvat diverse gemeenten en pioniersprojecten, met een focus op betrokkenheid, luisteren en het creëren van gemeenschap.
Vroege Carrière en Gemeentewerk
Rob Visser's predikantschap begon in 1975 met zijn betrokkenheid bij de oprichting van de Gasthuiskapelgemeente op Tholen. In 1976 werd hij predikant voor Deil / Enspijk, een gemeente in de regio Geldermalsen. Later, in 1983, diende hij de gemeente in Holten, Overijssel, om vervolgens in 1992 beroepen te worden naar Apeldoorn.
De Tragedie in Apeldoorn: Een Tijd van Bezinnen
Een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in zijn carrière vond plaats op 1 mei 2009, de dag na de aanslag op Koninginnedag in Apeldoorn. Op die dag stak dominee Visser tijdens een bezinningsviering in de Grote Kerk zeven kaarsen aan: zes voor de slachtoffers en één voor de dader, Karst T. Deze daad zorgde voor veel commotie, boze telefoontjes en brieven, en bezoekers die de kaars voor de dader uitbliezen.
Visser verklaarde tien jaar later dat hij de kaars voor Karst T. als vanzelfsprekend had beschouwd. Hij benadrukte dat de dader ook een mens was, een slachtoffer van omstandigheden. "Ik voelde me onbegrepen," zei hij. "De dader is ook een slachtoffer, een mensenkind. Het heeft me verbijsterd wat een haat mensen kunnen hebben. Ik vind dat je niet kunt oordelen over mensen, ook al begrijp je ze niet."
De dag voor de bezinningsdienst bevond Visser zich zelf tussen het publiek op de Loolaan, waar hij getuige was van het begin van het drama. Onderweg naar huis hoorde hij van de gebeurtenissen en bood hij hulp aan waar nodig. Zijn vrouw opende de kerk om mensen een plek van stilte te bieden, waar zij tien dagen lang rust konden vinden, bidden en een kaars branden.
De emoties van die dagen omschreef Visser als "verbijstering, verwarring en angst". Hij benadrukte het belang van luisteren naar elkaar, iets wat volgens hem in de samenleving vaak tekortschiet. Hij luisterde naar nabestaanden en de ouders van Karst T., die hij omschreef als "ontzettend lieve, hartelijke mensen" uit een normaal gezin. "Zij hebben zich nooit gerealiseerd dat hun zoon tot zo’n daad in staat was," aldus Visser. Hij waarschuwde voor eenzaamheid en somberheid die tot "rare dingen" kunnen leiden.
Tien jaar later zou Visser de zevende kaars opnieuw aansteken. Hij ontving uiteindelijk waardering voor zijn keuze, mede na bezoeken van Pieter van Vollenhoven en burgemeester Fred de Graaf aan de ouders van Karst T., en dank van de Protestantse Kerk.
Pionierswerk in Amsterdam IJburg
In 2010 werd Rob Visser predikant-pionier in Amsterdam IJburg. Aanvankelijk twijfelde hij, gezien zijn leeftijd, of hij wel de juiste persoon was voor deze jonge, dynamische wijk. Hij merkte echter dat de uitdaging hem prikkelde en dat hij, ondanks zijn leeftijd, nog steeds nieuwe mogelijkheden zocht om het Evangelie te communiceren.
Samen met zijn vrouw, die haar werk in Apeldoorn opzegde om dit nieuwe avontuur aan te gaan, begon hij aan het opbouwen van een nieuwe kerk. Ze waren sterk op elkaar aangewezen, aangezien er geen bestaande kerkgemeenschap was. Visser erkende dat het pionierswerk soms tegenviel en dat hij zich weleens "verdwaasd" voelde, maar zijn ervaring en relativeringsvermogen hielpen hem om door te zetten.
Hij beschreef zijn aanpak als "volwassen idealen" en "door de wol geverfd", waarbij hij na tegenslagen snel nieuwe initiatieven bedacht. Het pionierswerk in IJburg resulteerde in een bescheiden gemeenschap van ongeveer honderd mensen, waarvan veertig tot vijftig actief meeleefden.
Visie op Geloof en Gemeenschap
Rob Visser's benadering van het geloof kenmerkt zich door toegankelijkheid en het creëren van een open gemeenschap. Hij gaf aan dat het niet zijn hoofddoel was om mensen specifiek met Jezus bekend te maken, omdat hij vreesde dat dit mensen schuw zou maken. "Met Jezus zou je de mensen alleen maar schuw maken," zei hij. "Dit moet toegankelijk zijn voor iedereen."
Hij benadrukte dat hij Jezus niet afschreef en dat er "wel degelijk iets leuks" zit in de verhalen over Jezus, zoals de Bergrede. Echter, hij uitte kritiek op de nadruk op "zijn bloed dat ons reinigt" en "Jezus als verlosser en verzoener", wat hij niet zag als de kernboodschap van Jezus. Volgens Visser is het christendom "slechts een van de wegen om iets van God te leren".
Deze uitspraken leidden tot diverse reacties, waaronder kritiek van historicus Bart Wallet en vrijwilliger Jan Willem Bonenberg, die Visser's visie vergeleken met "Marktkoopman die zijn eigen waar afprijst". Visser's bredere kijk op religie, waarbij hij stelde dat "alle religies bij dezelfde God uitkomen", markeert zijn open en inclusieve benadering van geloof en spiritualiteit.
Pensioen en Terugblik
Op 1 januari 2018 ging Rob Visser met pensioen, na bijna acht mooie jaren waarin hij namens de PKN een gemeente in Amsterdam mocht oprichten. Zijn veertigjarige loopbaan als predikant, gekenmerkt door zowel traditioneel gemeentewerk als vernieuwend pionierswerk, laat een nalatenschap zien van betrokkenheid, empathie en een voortdurende zoektocht naar verbinding.