De betekenis van "vrijgemaakt van de wet" in de theologie

De relatie tussen de wet en de gelovige is een complex en veelbesproken onderwerp binnen de theologie. Dit artikel onderzoekt de betekenis van "vrijgemaakt van de wet", een concept dat centraal staat in de theologische discussies, met name in de context van het Nieuwe Testament en de brieven van de apostel Paulus.

De rol van de wet in Gods plan

Voordat er sprake was van "moeten" en "zullen", stonden de principes van God en Zijn koninkrijk centraal. Deze principes zijn universeel en weerspiegelen Zijn liefde en heerlijkheid. Uit deze principes is de wet voortgekomen, en uiteindelijk ook onze Verlosser. De zondeval creëerde een tweestrijd, waarbij de duivel probeerde de openbaring van Gods liefde en heerlijkheid te dwarsbomen. Voorbeelden hiervan zijn te vinden in Genesis, waar mensen uit eigen kracht leven en in zonden vallen, zoals tijdens de vloed, de toren van Babel, en in Sodom en Gomorra. Deze gebeurtenissen illustreren hoe mensen zich overgaven aan een leven dat haaks stond op Gods plan, in plaats van God uit eigen kracht te zoeken.

Er is een duidelijke geestelijke strijd gaande. Vóór de wet was het koninkrijk van de Farao, met Ramses als vertegenwoordiger, een bolwerk van afgoderij. God liet hierdoor zien wie de ware God is. Bij het geven van de wet op de berg Sinaï daalde God in Zijn glorie neer. Zelfs dan probeerde de duivel mensen te winnen, zoals blijkt uit de gebeurtenis met het gouden kalf, dat werd gemaakt onder invloed van Aaron.

De wetten van God zijn logisch en bieden richting aan Zijn geestelijke koninkrijk. Het plan om de slang te vermorzelen is in volle uitvoering, waarbij de duivel de mens in het ongeluk wil storten. Elke wet of regel van God dient ter bevordering van de mens en de mensheid, op geestelijk, lichamelijk, gezondheid, gedragsmatig, sociaal en juridisch vlak. Omdat God wist dat de mens zou zondigen, voorzag Hij in een levenswandel met een offersysteem voor vergeving.

De symboliek van het Oude Testament, zoals de intocht in Kanaän, de richters, de tabernakel en tempel, en de koningen, weerspiegelt een diepere dimensie van bekering en levenswandel van een christen. Met het verscheurde voorhangsel werd Christus de tempel van ieder die in Hem gelooft.

Vrijgemaakt van de wet: de betekenis

Als christen vrij zijn van de wet betekent niet dat de oude wet niet functioneerde. De heerlijkheid van God en Zijn wet zijn sluitend en uniek. De wet voorzag in alles. Echter, God heeft in Zijn plan een vervolg gegeven om de mensheid te redden en Zijn koninkrijk uit te breiden. De dood moest overwonnen worden, aangezien satan hier na de zondeval heer en meester over was. Christus kwam om dit te overwinnen als mens, waarbij Hij alle vloek, smaad en zonden droeg. Hierdoor had satan geen legale grond meer om aan te klagen. Waar in de wet zonden vergeven moesten worden door rituelen en offers, worden onze zonden nu vergeven doordat Christus satan heeft overwonnen.

Hoewel de duivel nog steeds kan huishouden bij overtreding van de wet, heeft hij geen recht meer omdat Christus heeft overwonnen. Door geloof in Jezus Christus en het aannemen van Hem als Heer, worden onze zonden vergeven en ons strafblad gewassen. De Heilige Geest leidt vervolgens de levenswandel van de christen, wat leidt tot de vrucht van de Heilige Geest.

Er bestaat geen tweestrijd tussen Christus en de Oudtestamentische wet; Christus is een overtreffende trap geworden. Een christen is echter overgeleverd aan een totale overgave aan Christus, anders kan de Heilige Geest niet regeren. Werken uit eigen kracht zijn wettisch en niet van God. Werken uit de Heilige Geest zijn wat telt. Dit kan leiden tot strijd, waarbij de mens geneigd is uit eigen wil te handelen. Het hartsverlangen van God is echter aanhankelijkheid aan Jezus. Wetticisme is niet van God en biedt geen ruimte voor Gods plan.

De wet als leermeester

De brief aan de Romeinen, met name hoofdstuk 7, behandelt de relatie tussen de gelovige en de wet. Paulus legt uit dat we ontslagen zijn van de wet door de dood van Jezus aan het kruis. De wet, bestaande uit de regels die God aan Mozes gaf, stelde Israël in staat een relatie met God te hebben en aan Gods standaard van perfectie te voldoen. Het was nooit Gods bedoeling dat mensen Zijn liefde zouden verdienen door hard te werken en zich aan Zijn wetten te houden. Geloof in God was altijd al de weg naar redding. God gaf Zijn wet echter omdat Hij wil dat we op Zijn manier leven, gehoorzaam aan Wie Hij is.

De wet laat ons onze noodzaak voor Christus zien. Paulus stelt: "Ik zou de zonde niet hebben leren kennen dan door de wet." Zonder de wet wisten we niet dat we redding nodig hadden of dat we moesten geloven om gered te worden. De wet is cruciaal omdat deze ons wijst op onze afhankelijkheid van God, wat een essentieel onderdeel is van een heilig leven.

De wet is perfect en weerspiegelt Gods standaard. Door de wet zien we dat we tekortschieten. De wet is echter niet zondig; integendeel, Jezus heeft de wet vervuld. De wet laat zien hoe we Gods liefde en acceptatie nooit kunnen verdienen, wat Gods werk des te groter maakt. De wet geeft ook hoop, omdat deze wijst op Jezus, de enige die de wet vervuld heeft. Door de wet zien we dat we een Redder nodig hebben.

De wet hoort ons christenen compleet afhankelijk te maken van Gods genade. Redding is uit genade, iets wat we niet verdienen. De wet laat zien dat God heilig en perfect is, en wij niet. Dit leidt tot nederigheid en ontzag voor God. De wet laat ook zien hoe bijzonder het is dat we überhaupt bij God kunnen komen.

De wet en de gelovige: een voortdurende strijd

Hoewel we vrijgemaakt zijn van de wet, blijft de strijd tussen de oude en nieuwe natuur bestaan. Paulus beschrijft dit in Romeinen 7:14-26. De gelovige, die zich verlustigt in de wet van God, worstelt met de zonde die in hem woont. Hij doet wat hij haat en niet wat hij wil. Dit komt doordat het goede willen bij hem aanwezig is, maar het doen van het goede niet.

Deze strijd ontstaat door een verkeerd gebruik van de wet. De wet is geestelijk en richt ons op God, maar de gelovige is "vleselijk, verkocht onder de zonde". Hij erkent dat de wet goed is, maar ervaart dat de zonde die in hem woont, het verkeerde doet. Het kwade dringt zich aan hem op, terwijl hij het goede wil doen. De oude natuur, de wet van de zonde, vecht voor heerschappij, waardoor de gelovige zich een ellendeling voelt.

De oplossing ligt niet in eigen kracht, maar in de verlossing door Jezus Christus. De gelovige dient zich niet te laten leiden door de oude natuur, maar door de Heilige Geest. Werken uit eigen kracht zijn wettisch en niet van God. Werken uit de Heilige Geest zijn wat telt. De gelovige is geroepen om zich te spiegelen aan Jezus en aan Hem te blijven kleven.

De prediking van de wet dient om hoogmoedigen te vernederen en Gods genade te verheffen. De wet wijst ons op onze zonde en onze noodzaak voor God. Tegelijkertijd wijst de wet op Jezus als onze enige hoop. Door de wet zien we dat we Gods liefde en redding niet kunnen verdienen; redding is alleen uit genade.

Conclusie

Vrijgemaakt zijn van de wet betekent niet dat de wet slecht is of afgeschaft moet worden. Integendeel, de wet is heilig, rechtvaardig en goed. De wet fungeert als leermeester die ons onze zonde en onze noodzaak voor Christus laat zien. Door de wet worden we ons bewust van onze onmacht om aan Gods standaard te voldoen, wat ons leidt tot afhankelijkheid van Gods genade. De wet is een middel om ons naar Jezus te leiden, die de wet vervuld heeft en ons vrijkoopt van haar vloek. Het leven als christen wordt gekenmerkt door een voortdurende afhankelijkheid van Gods genade en leiding door de Heilige Geest, niet door het proberen de wet uit eigen kracht te houden.

tags: #vrijgemaakt #van #de #wet