Meester Job vertelde zijn klas dat ze op schoolreisje gingen, helemaal naar Antwerpen. Wat een feest! De kinderen hadden er enorm veel zin in. Omdat dit niet kon, probeerde de meester hen rustig te krijgen. 'Nu allemaal zitten en stil zijn!' bulderde hij. De kinderen moesten erom lachen, want als meester Job bulderde, zagen ze aan zijn ogen dat hij helemaal niet echt boos was.
Op de dag van het schoolreisje stonden alle kinderen klaar. Ze hadden een rugzak bij zich met boterhammen en een pakje drinken. Toen kwam er een bus aangereden. Alleen… het was een klein busje. Daar konden maar tien kinderen in. Hoe moest dat nou? De kinderen raakten een beetje in paniek.
Marco besloot de leiding te nemen. 'Hé jongens, we kunnen niet allemaal mee, da's duidelijk. Dus ik stel voor dat alleen de jongens meegaan.' Alle jongens juichten, maar de meiden pikten het natuurlijk niet. Daarna kwamen er diverse suggesties uit de klas: 'Alleen kinderen die niet misselijk worden in de bus mogen mee.' Dat klonk best redelijk, want wat heb je eraan als iemand gaat overgeven in de bus? Siets deed ook een duit in het zakje: 'Ik vind dat alleen de oudste kinderen mee mogen, want die snappen het beste waar het over gaat.' En Carola stelde voor om een wedstrijd te doen: wie wint, mag mee. Het werd een heel kabaal, daar op het schoolplein.
Dan komt meester Job eraan. 'Wat is hier aan de hand?' vraagt hij. Meester Job zuchtte eens diep. 'Jongens, ik heb toch beloofd dat jullie allemáál mee mogen? Kijk daar komen de andere busjes al aan.'
Het Verhaal van Jozef: Gods Beloften in Moeilijke Tijden
Het verhaal van Jozef illustreert hoe God Zijn beloften nakomt, zelfs in de meest uitdagende omstandigheden. Jozef werd door zijn tien grote broers erg gepest. Zijn moeder was gestorven en zijn vader had niet veel tijd voor hem. Soms kreeg hij wel mooie cadeautjes van hem, dan was hij even blij, maar dan deden zijn broers meteen weer zo lelijk tegen hem. Dat vertelde hij dan wel aan zijn vader, maar ze bleven ermee doorgaan.
Op een nacht gaf God Jozef een fijne droom waarin Hij vertelde dat alles anders zou worden. Dat maakte Jozef zo blij dat hij het de volgende dag meteen aan zijn broers ging vertellen: 'Luister! God heeft mij beloofd dat alles anders wordt. Ik zal niet meer gepest worden en verdrietig zijn.' Dit roept de vraag op: Word jij wel eens gepest of uitgescholden? En heeft God jou ook iets beloofd in de Bijbel wat jou troost?
Op een dag waren zijn broers zo kwaad dat ze Jozef verkochten als slaaf. Wie houdt er nu nog van hem? God zorgde ervoor dat het werk dat Jozef moest doen heel goed ging. Dat merkte zijn baas en al snel werd hij heel blij met Jozef. Jozef begon zich net weer een beetje gelukkig te voelen toen iemand lelijke leugens over Jozef ging vertellen. Wie houdt er nu nog van Jozef?
God zegende ook in de gevangenis het werk van Jozef. Maar van de droom dat zijn broers voor Jozef zouden buigen, leek niets meer terecht te komen. Wat was er toch van het gepeste, eenzame jongetje terechtgekomen? Totdat de farao van Egypte een gekke droom kreeg. De farao was radeloos, want niemand kon de droom uitleggen. Totdat iemand aan Jozef dacht in de gevangenis. Jozef kende immers God en hield van Hem. Jozef zou de uitleg aan God kunnen vragen!
Later brak hongersnood uit, maar Jozef had op aanwijzingen van God gezorgd voor grote voorraden voedsel. Iedereen kwam eten kopen bij de onderkoning van Egypte, ook Jozefs broers. Ze herkenden Jozef niet in zijn prachtige koningskleren en bogen diep voor hem. En zo houdt God zich ook aan Zijn beloftes aan jou, want Hij geeft om jou. Welke beloftes heeft God ook al weer aan jou gedaan?
Het Verbond met de Gibeonieten: Een Les in Trouw en Vertrouwen
In het Bijbelboek Jozua wordt een belangrijk verhaal verteld over het sluiten van een vredesverdrag met de Gibeonieten. Dit verbond, bezegeld door een maaltijd, symboliseert de nadruk op trouw en het belang van Gods beloften. De Gibeonieten, bang voor de oprukkende macht van Israël, bedachten een list om hun leven te redden. Ze deden alsof ze uit een ver land kwamen en presenteerden zich als gezanten die een verbond wilden sluiten.
De Israëlieten, onder de indruk van hun nederige houding en hun eerbied voor de God van Israël, sloten zonder God te raadplegen een verdrag met hen. Later bleek dat ze zich vergist hadden en dat de Gibeonieten hun buren waren. Hoewel de oudsten van Israël en Jozua een fout hadden begaan door niet God te raadplegen, bleef de eed die gezworen was van kracht. Eenmaal gegeven woord is een woord.
Dit verhaal onderstreept Gods trouw aan Zijn beloften, ook al lijken omstandigheden soms anders. Het nodigt uit tot reflectie: Hoe gaan wij om met onze eigen beloften? Vertrouwen wij op Gods beloften, zelfs als het lang duurt of moeilijk wordt?
De Maaltijd van het Verbond
De maaltijd die gehouden werd ter bezegeling van het verbond met de Gibeonieten was niet uitbundig, maar bestond uit verkruimelde proviand, een teken van hun schijnbare lange reis. Dit typeert de manier waarop verbonden werden gesloten: als een bewijs van vrede en goede betrekkingen. Het verbond tussen God en Israël, net als dat met de Gibeonieten, was geen gelijkwaardig verdrag, maar een verbond tussen een heer en een knecht, een koning en een vazal.
De Gibeonieten boden zich aan als dienaren, wat indruk maakte op Israël en hen herinnerde aan hun eigen positie als dienaren van God. Bovendien gaven de Gibeonieten hoog op over de God van Israël, wat hen nog aantrekkelijker maakte als bondgenoten.
De Betekenis van Eerlijkheid en Vertrouwen
Wanneer later blijkt dat de Gibeonieten zich vergist hebben, ontstaat er een dilemma. Moet men hen verwijten dat ze uit lijfsbehoud een list hebben bedacht, of de leiders van Israël dat ze niet God hebben geraadpleegd? Het verhaal benadrukt dat eenmaal gezworen eed niet ongedaan gemaakt kan worden. Dit principe wordt ook gevierd tijdens het Avondmaal, als teken van het nieuwe verbond.
Net zoals de Gibeonieten zich overgaven aan Israël, worden wij uitgenodigd ons over te geven aan God. Dit vereist nederigheid, het erkennen van onze afhankelijkheid van Hem, en het losmaken van de wereldse banden. Het is een houding van geloof, waarbij we bereid zijn te doen wat nodig is om behouden te worden.
Jesaja's Profetie: Hoop op Verlossing en Vernieuwing
Het boek Jesaja, geschreven door de profeet wiens naam "JHWH is redding" betekent, biedt een boodschap van hoop en verlossing. Jesaja diende onder verschillende koningen van Juda en profeteerde over toekomstige gebeurtenissen, waaronder de ballingschap naar Babel en de verwoesting van de tempel.
De profetieën van Jesaja, met name over de Gezalfde van de HEERE, wijzen naar Jezus Christus als de brenger van goed nieuws, hoop en vrijheid. Jezus werd gestuurd om armen te helpen, gevangenen vrij te spreken, verdrietigen te troosten en een jaar van het welbehagen van de Heer aan te kondigen.
Jezus: De Vervulling van Gods Beloften
Jezus' geboorte, nederige afkomst en lijden aan het kruis vervullen de profetieën van Jesaja. Hij werd arm om ons rijk te maken, leed om ons te troosten en liet zich binden opdat wij vrij zouden zijn. Zijn liefde maakt ons niet blind, maar helderziend, met een duidelijk zicht op wie wij zijn en hoeveel Hij van ons houdt.
Het Rijk van recht en gerechtigheid, aangekondigd door Jesaja, wordt door Jezus' opstanding gegarandeerd. Ondanks de zonde en de dood, biedt Jezus hoop op een nieuw begin en eeuwig leven. De belofte van Gods welbehagen in de mensheid wordt vervuld in Kerstmis, waarin God mens werd om ons te redden.
De profetie van Jesaja en het evangelie naar Lucas
De Levensboom: Een Symbool van Gods Trouw
Het kerstproject 'Beloofd is Beloofd' gebruikt de levensboom als projectverbeelding. Deze boom, die al in het Oude Testament in de Hof van Eden voorkomt, symboliseert leven gevend leven. In het Nieuwe Testament wordt Jezus gezien als de nieuwe levensboom die nieuw leven brengt.
De levens van belangrijke vrouwen in de geslachtslijn van Jezus - Tamar, Rachab, Ruth, Batseba en Maria - staan centraal in dit project. Zij vertegenwoordigen de takken aan de levensboom die tegenspoed hebben gekend, maar desondanks geloofden in een toekomst en leefden uit Gods genade. Door hun verhalen wordt Gods niet-aflatende trouw en de nakoming van Zijn beloften getoond.
De levensboom herinnert eraan dat God Zijn Zoon als redder beloofd heeft. Zelfs als mensen lijden of gebeden niet direct worden verhoord, vergeet God Zijn beloften niet. Zoals Tamar, die ondanks haar verdriet moeder werd van twee zonen, laat dit zien dat God doet wat Hij belooft.
Vertrouwen op God: Een Belofte voor Altijd
In tijden van onzekerheid en twijfel is het belangrijk om te blijven vertrouwen op Gods beloften. Net zoals de kinderen die uitkeken naar het schoolreisje, wachten wij op de vervulling van Gods beloftes. Hoewel het soms lang duurt en de weg donker kan lijken, staat Gods belofte altijd aan de horizon.
De komst van Jezus en de viering van het Avondmaal herinneren ons eraan dat God Zijn beloften gestand doet. Het fundament is gelegd: Jezus is gekruisigd voor onze zonden en opgestaan uit de doden. Nu moeten wij blijven vertrouwen op Hem en Zijn beloften.
Het is cruciaal om te beseffen dat het in het geloof werkelijk om redding gaat. Jezus' naam betekent immers 'redder'. Hij biedt hoop en bevrijding, zelfs als we ons gevangen voelen door schuld, zonde of omstandigheden. Door ons aan Hem over te geven, kunnen we de dood overwinnen en eeuwig leven ontvangen.