Tientallen Iraanse christenvrouwen ontvluchtten hun thuisland vanwege vervolging, maar vonden zichzelf in Turkije terug in een omgeving van angst en onzekerheid. Pia van Belen, onderzoeker voor Transform Iran, beschrijft hun situatie: "Huis, familie en hun veiligheid. Ze hebben alles opgegeven omdat ze vasthouden aan hun geloof. Toch getuigen ze van de hoop die in hen leeft." Pia sprak deze vrouwen afgelopen zomer in Turkije en benadrukt de veerkracht die hun geloof hen biedt: "Hun geloof schijnt helder in de duisternis. Geloof geeft hen moed en veerkracht. Zo blijven ze overeind in een leven vol dreiging en geweld."
Een onverwachte roeping en de weg naar Iran
Pia van Belen, van oorsprong uit Katwijk aan Zee, verleent al jaren hulp aan vluchtelingen. Haar werk omvatte eerdere ervaringen in Nederlandse asielzoekerscentra, het opzetten van vrouwengroepen en het leiden van bijbelstudies. Ondanks haar uitgebreide betrokkenheid bij hulpverlening, had ze nooit voorzien dat haar pad haar naar Turkije zou leiden, met het uiteindelijke doel om Iraanse christenen te ondersteunen.
“God legde lang geleden een verlangen en liefde in mijn hart voor moslims”, vertelt Pia. Dit leidde tot een groeiende wens om zich beter toe te rusten voor communicatie en verbinding met moslims. God wees haar de weg naar de opleiding Missionair Werk aan het Evangelisch College en het leren van de taal Farsi. Hoewel het specifieke einddoel nog onduidelijk was, ging Pia deze weg in gehoorzaamheid en vertrouwen, gelovend dat God haar zou leiden en roepen voor Zijn plan.
De groeiende vervolging van christenen in Iran
De vervolging van christenen in Iran neemt de laatste jaren toe. Volgens het Center for Human Rights in Iran (CHRI), dat zich baseert op gegevens van de organisatie Article 18, is het aantal arrestaties van christenen in 2024 zes keer zo hoog als het jaar ervoor. Het CHRI stelt: "Irans meedogenloze vervolging van christenen is in het afgelopen jaar in intensiteit en wreedheid toegenomen. De christelijke gemeenschap wordt doelbewust aangepakt met gewelddadige arrestaties, zware verhoren en lange gevangenisstraffen."
Alleen al in 2024 werden volgens Article 18 96 christenen veroordeeld tot in totaal 263 jaar gevangenisstraf. Velen van hen zijn voormalige moslims die zich tot het christendom hebben bekeerd, wat in Iran als verraad aan de islam wordt beschouwd.
De Iraanse christelijke activiste Mary Mohammadi werd vrijgelaten uit de gevangenis na betaling van een borgsom van omgerekend 1800 euro. Zij werd gearresteerd tijdens een demonstratie tegen het Iraanse regime, hoewel het niet zeker is of ze daaraan deelnam. Op de dag van haar arrestatie bekritiseerde ze het regime via social media en sprak van een "zachte repressie" die moeilijker te bestrijden is dan de "harde repressie" met wapens en traangas.
De Nederlands-Iraanse Vahik Abrahamian werd eind augustus vorig jaar vrijgelaten uit de Iraanse gevangenis. Hij woonde voor zijn gevangenschap acht jaar in Nederland. Na zijn vrijlating sprak hij met HVC-directeur Jan en medewerkster Liesbeth. Hij deelde zijn ervaringen en de uitdagingen waar Iraanse christenen voor staan.
Leven in de schaduw van het regime
Khajavi werd in juni 2020 gearresteerd tijdens een samenkomst in een huisgemeente, wat in Iran verboden is. Na drie weken detentie kwam ze vrij op borgtocht, maar in 2022 volgde een veroordeling tot zes jaar cel, later teruggebracht tot twee jaar. Begin 2024 moest ze zich melden om de resterende straf uit te zitten.
Haar arrestatie maakte deel uit van een gecoördineerde actie tegen huiskerken in Teheran, Karaj en Malayer. Mensenrechtenorganisaties melden dat de veiligheidsdienst informatie verkreeg van een infiltrant die de bijeenkomsten had verraden.
De omstandigheden in de Evin-gevangenis staan internationaal bekend als zwaar, met klachten over overbevolking, slechte hygiëne en gebrekkige medische zorg. Khajavi kampte volgens mensenrechtenorganisaties met een gebroken enkel, maar kreeg tijdens haar detentie nauwelijks medische hulp, wat haar mobiliteit ernstig beperkte.
Getuigenissen van geloof en hoop
Ondanks de zware omstandigheden en de constante dreiging, getuigen Iraanse christenen van een diepgaande hoop en geloof. Pia van Belen beschrijft hoe hun geloof hen moed en veerkracht geeft in een leven vol dreiging en geweld.
Dominee Naim Khoury, de "pastor van Bethlehem", en zijn vrouw Elvira delen hun ervaringen in de geboorteplaats van Jezus. Naim, die al 48 jaar predikant is, begon met diensten in een appartement en bezocht duizenden mensen om over Jezus te spreken en te luisteren naar hun zorgen. Hoewel de meerderheid van de mensen in Bethlehem christen is, zijn er verschillen in geloofsovertuiging.
De situatie in Bethlehem is veranderd met de opkomst van Hamas en de afgenomen vrijheid van godsdienst. Kerken zijn nu omringd met prikkeldraad en Naim heeft aanslagen overleefd. Steun vanuit het buitenland viel weg, en de economische situatie is moeilijk door de gesloten grens met Israël.
Elvira vertelt over de zomerkampen waar kinderen, ondanks de raketten uit Iran, leerden niet bang te zijn en te geloven in een huis in de hemel. Ze benadrukt de hoop op ontmoeting met Jezus.
Naim ziet ook positieve ontwikkelingen: "Gods Woord gaat in vervulling. Gaza brandt zoals de profeet Sefanja zei. En duisternis bedekt de aarde. Maar ik zie ook het begin van Jesaja 19, de weg tussen Damascus, Jeruzalem en Egypte. Jezus is zo dichtbij!" Hij spreekt over redding door het bloed van Christus voor Arabieren, Joden en christenen.
Bewijs voor Jezus' geboorte onthuld | Volledige aflevering | Geschiedenis
Internationale gebedsondersteuning en hulp
Transform Iran organiseert een internationale bidstond voor Iran, dat gebukt gaat onder het strenge islamitische regime. De organisatie verkondigt het Evangelie en plant ondergrondse kerken in Iran, waar naar verluidt ruim een miljoen christenen wonen.
De oprichter van Transform Iran merkt op dat een jaar na de dood van Mahsa Amini, en ondanks de vele slachtoffers en gevangenen tijdens de nationale protesten, het land herstel nodig heeft. Hij gelooft dat regimes zoals dat van Iran "in dienst van de satan staan", niet zozeer omdat het regime islamitisch is, maar vanwege de diefstal, vernietiging en inperking van vrijheid.
Bidden en vasten worden gezien als onlosmakelijk verbonden met het christelijk geloof. De organisatie benadrukt de kracht van gebed, verwijzend naar Bijbelse voorbeelden zoals Nehemia en de apostel Petrus. "Voor mij betekent bidden en vasten dat God iets geweldigs gaat doen," aldus de oprichter, verwijzend naar 2 Kronieken 7:14.
Voor christenen in Iran is gebed enorm bemoedigend. Een voorbeeld wordt gegeven van een pastor die in de gevangenis werd gearresteerd en zich gesterkt voelde door de gebeden van medegelovigen wereldwijd. "Misschien staan we geografisch op afstand en zijn we niet bij iemands leed fysiek betrokken, toch kunnen de gebeden van gelovigen die barrières doorbreken en zijn ze onuitsprekelijk waardevol."
Christenen in Nederland en wereldwijd worden opgeroepen het leed van Iraanse broeders en zusters niet naast zich neer te leggen. Ze kunnen bidden voor Iran en onderdrukte christenen financieel ondersteunen, omdat velen hun baan verliezen vanwege hun geloof.
Een grote opwekking ondanks vervolging
Ondanks het risico op opsluiting of zelfs de dood, komen vele Iraniërs tot geloof. Er vindt een grote opwekking plaats onder het Iraanse volk. De organisatie Transform Iran heeft duizenden arbeiders nodig om het Evangelie te verkondigen, aangezien de velden "wit zijn om te oogsten".
Transform Iran leidt honderden actieve kerken in heel Iran en biedt ondersteuning aan Iraanse vluchtelingen in omliggende landen, waaronder traumacounseling, steun aan nabestaanden, medische en juridische hulp, en humanitaire bijstand.
De organisatie roept Nederlandse christenen op niet alleen te bidden voor het vertrek van het regime, maar ook om arbeiders voor de oogst.
De tekst bevat ook een getuigenis van dominee Naim Khoury, die de weg naar het geloof beschrijft en benadrukt dat Gods Woord een schat is. Hij waarschuwt dat er een kans bestaat dat ook in Nederland vrij christen zijn niet meer mogelijk zal zijn, en roept op dichter bij God te leven.