Inleiding tot kerkasiel
Het concept van kerkasiel, waarbij een kerk bescherming biedt aan personen die dreigen te worden uitgezet, wint aan bekendheid in Nederland. Dit fenomeen wordt vaak ondersteund door een doorlopende kerkdienst, een symbolische daad die de gemeenschap samenbrengt en aandacht vraagt voor de specifieke situatie van de beschermde personen. De Protestantse Kerk speelt hierin een belangrijke rol, met name door haar inzet voor barmhartigheid en gerechtigheid.
De Protestantse Kerk en haar rol bij kerkasiel
De Protestantse Kerk in Nederland (PKN) beschouwt het bieden van kerkasiel als een onderdeel van haar roeping om naastenliefde te betonen. Dit principe wordt weerspiegeld in de woorden van scriba ds. René de Reuver: "We doen dat vanuit barmhartigheid." De kerk ziet zich geconfronteerd met situaties die zij niet heeft opgezocht, maar die "vanuit Godswege op onze weg worden geplaatst." Dit houdt in dat de kerk zich inzet voor kwetsbare mensen en streeft naar een menselijke oplossing, zelfs wanneer officiële procedures anders uitwijzen.
De PKN is opgebouwd uit elf classes, regionale vergaderingen van ouderlingen, diakenen en predikanten, en telt 1458 gemeenten. Deze structuur maakt het mogelijk om op regionaal niveau beslissingen te nemen en gemeenschappelijke inspanningen te coördineren, zoals bij kerkasielen.
Praktische uitvoering: de doorlopende kerkdienst
Een doorlopende kerkdienst, die dag en nacht wordt gehouden, is een centraal element van kerkasiel. Dit symboliseert de voortdurende behoefte aan steun en bescherming van de betrokkenen. De dienst biedt niet alleen rust en bemoediging aan de familie, maar dient ook als een signaal naar de overheid en de samenleving.
De Protestantse Wijkgemeente Open Hof in Kampen bood bijvoorbeeld kerkasiel aan het Oezbeekse gezin Babayants met een doorlopende kerkdienst vanaf 21 november. Predikant Kasper Jager benadrukte dat de gemeente dit "met een open eind" is ingegaan, zonder te weten hoe lang het zou duren, maar met de hoop op een korte duur.
In Den Haag heeft de Protestantse Kerk Den Haag op vergelijkbare wijze gehandeld voor de Armeense familie Tamrazyan. Met een doorlopende kerkdienst in buurt-en-kerkhuis Bethel, die begon op 26 oktober 2018, bood de kerk hen veiligheid. Deze dienst duurde onafgebroken tot 30 januari 2019, wat resulteerde in 2.307 uren kerkdienst, met deelname van meer dan 12.000 bezoekers en bijna 1.000 voorgangers.
De rol van voorgangers en vrijwilligers
De doorlopende kerkdiensten worden gedragen door een breed scala aan voorgangers en vrijwilligers. In het geval van de familie Tamrazyan in Den Haag meldden zich al snel meer dan 150 mensen om een deel van de dienst te leiden. Iedere voorganger bracht zijn eigen verhaal en stijl mee, wat de veelzijdigheid van het christelijk geloof weerspiegelde. Ruim 300 keer werd er bij Bethel aangebeld door kerkgangers om de dienst bij te wonen, soms kort, soms urenlang.
De diaconale organisatie STEK van de Protestantse Kerk Den Haag speelde een cruciale rol bij de organisatie en uitvoering. Medewerkers en vrijwilligers zetten zich in, sommigen zelfs door hun vakantie op te geven, om het kerkasiel mogelijk te maken. Er waren coördinatoren aanwezig die de zaken regelden, ondersteund door het kerkelijk bureau en vrijwilligers.
De kern van het debat: Kinderpardon en rechtvaardigheid
Een centraal punt in de discussie rond kerkasiel is de werking van het Kinderpardon, een regeling bedoeld voor asielkinderen die al langer dan vijf jaar in Nederland verblijven. De teksten suggereren echter dat veel in Nederland gewortelde kinderen hier niet voor in aanmerking komen, met "desastreuze gevolgen," waarbij kinderen de dupe worden.
Ds. René de Reuver merkte op dat zes jaar geleden een kerkasiel in Den Haag, dat ruim drie maanden duurde, leidde tot een kinderpardon met de toezegging dat asielprocedures korter zouden duren. Echter, "we zien dat dit niet heeft gewerkt." De Protestantse Kerk benadrukt dat een rechtvaardig systeem belangrijk is, maar dat dit "niet ten koste van kinderen mag gaan."
De Protestantse Kerk Den Haag stelt de vraag: "Moeten minderjarigen hier het kind van de rekening worden?" Zij benadrukken dat, ongeacht hoe een asielprocedure lang duurde, de kinderen er geen schuld aan hebben. De kerk wil de overheid herinneren aan haar taak door compassie te tonen en zich verantwoordelijk te gedragen.
Explanimations uitgelegd
Juridische uitspraken versus menselijkheid
De familie Tamrazyan, van Armeense afkomst en al negen jaar in Nederland wonend, werd met uitzetting bedreigd, ondanks dat verschillende rechters een positief oordeel gaven in hun asielzaak. De Raad van State besloot uiteindelijk dat het gezin uitgezet kon worden, en een beroep op het Kinderpardon werd afgewezen.
De kerk respecteert de regelgeving en rechterlijke uitspraken, maar vraagt zich af of kinderen de dupe moeten worden. Ze benadrukken dat niemand kan vragen de ogen te sluiten voor het leed dat deze kinderen wordt aangedaan. De kerk gelooft dat politici uiteindelijk ook een menselijke oplossing wensen.
Reacties en impact van kerkasiel
Het kerkasiel trok aanzienlijke aandacht van de pers, zowel lokaal als landelijk. De Volkskrant berichtte over de "Estafette-kerkdienst in Den Haag om uitzetting Armeense familie te voorkomen." De actie zette veel burgers en politici aan het denken over het huidige kinderpardon en het lot van de betrokken kinderen.
Ook de buurtbewoners in de Thomas Schwenkestraat werden ingelicht en reageerden positief, met de wens om parkeerproblemen te vermijden. Er waren hartverwarmende reacties, zoals het brengen van bloemen en zelfgebakken taart door buren.
De actie werd gezien als "een uiterst droevige zaak dat kerken de laatste strohalm zijn voor deze kinderen," maar ook als een demonstratie van "de kracht van het kleine, de stem van de stillen." Het vormde een tegenwicht tegen het "kille toepassen van regels door angstige politici," en liet zien dat men "nooit bang hoeft te zijn om je hart te laten spreken."
Dialoog met de overheid en politieke ontwikkelingen
De kerken zochten actief naar mogelijkheden voor dialoog met de verantwoordelijke politici. Op 30 oktober was ds. René de Reuver aanwezig bij een persmoment in buurt-en-kerkhuis Bethel. Het kerkasiel werd in alle openheid gehouden om een dialoog te bevorderen, en de burgemeester van Den Haag werd direct na de start ingelicht.
Na een politiek akkoord over het 'kinderpardon' werd het kerkasiel voor de familie Tamrazyan afgesloten, omdat het gezin een verblijfsvergunning kreeg. De Protestantse Kerk Den Haag uitte echter ook haar bezorgdheid dat het politieke akkoord "grote gevolgen heeft voor het toekomstige vluchtelingenbeleid." STEK, de diaconale organisatie, initieerde jaarlijks een 24-uurs wake rond Wereldvluchtelingendag met het thema 'Kinderen eerst', om waakzaam te blijven over hoe in Nederland met vluchtelingen wordt omgegaan.
tags: #doorlopende #kerkdienst #den #haag