Evangelische Gemeente Mijn Vaders Huis: Een Plaats van Leven, Dynamiek en Verfrissing

Evangelische Gemeente Mijn Vaders Huis is een multiculturele, eigentijdse kerk die bruist van leven, dynamiek en verfrissing. Met behulp van moderne muziek, dans, trainingsdagen, studies en relevante workshops trachten wij de boodschap van Gods liefde op eigentijdse en moderne wijze over te brengen. Onze diensten zijn inspirerend en motiverend, omdat ze herkenbaar zijn en praktisch toepasbaar in het dagelijks leven. Daarbij maken wij onder andere gebruik van multimedia.

Tijdens de samenkomsten bieden wij uitgebreide kinderopvang voor baby's en kleuters. Wij geloven dat vriendschappen essentieel zijn, daarom komen we ook doordeweeks bij elkaar om elkaar te stichten. Ons hoofddoel is mensen in contact te brengen met Jezus en met elkaar. Samen willen we het huis van God zijn, zoals Hij het bedoeld heeft: een plek van liefde en acceptatie waar iedereen zich kan ontwikkelen en ontplooien.

De Evangelische Kerk: Kenmerken en Verschillen

Nederland telt naar schatting 500.000 tot 800.000 evangelisten. Zij worden zo genoemd omdat zij de Bijbel zien als het letterlijke woord van God. Dit staat in contrast met andere stromingen, zoals de gereformeerde of hervormde kerk, die de Bijbel beschouwen als een interpreteerbaar heilig schrift.

Het evangelische geloof kan voor buitenstaanders soms lastig te bevatten zijn. Grote groepen mensen geloven daadwerkelijk in zaken die voor anderen onvoorstelbaar lijken. Het is daarom begrijpelijk dat niet iedereen direct aan een groep christenen denkt die de wereld fundamenteel anders ziet, wanneer iemand aangeeft gelovig te zijn opgevoed.

Persoonlijke Ervaringen Binnen het Evangelische Geloof

Het opgroeien in een evangelisch gezin kon ingrijpende gevolgen hebben. Een persoonlijke getuigenis beschrijft hoe vanaf negenjarige leeftijd tien jaar lang wekelijks een plek werd bezocht die achteraf nauwelijks geschikt bleek voor kinderen. Dit leidde tot een worsteling met de identiteit en de vorming van de persoonlijkheid.

Een ingrijpende gebeurtenis was het moment dat de ouders zich bekeerden, rond het jaar 2001 in het zuiden van Groningen. Na een reeks bijzondere gebeurtenissen kon de moeder niet langer het bestaan van God als Hemelse Vader ontkennen. Vanaf dat moment stond wekelijks kerkbezoek centraal. Dit ging gepaard met het afscheid nemen van zaken als een Harry Potterverzameling, omdat deze in de nieuwe geloofsovertuiging als zondig werden beschouwd.

Het Concept van Satan en Zonde in een Evangelisch Systeem

In een systeem waarin een jong, goedgelovig kind wordt geleerd dat de wereld wordt geregeerd door Satan, kan het zelfgevoel langzaam afnemen. Satan schuilt volgens deze leer in alles wat leuk of interessant is: van tekenfilms tot populaire tv-programma's. Zelfs een ogenschijnlijk onschuldig symbool als een klavertje vier kon als fout worden bestempeld. Dit leidt ertoe dat men langzaam leert niet te vertrouwen op de eigen waarneming en de eigen vreugde over de wereld te wantrouwen.

Men ervaart een onvoorstelbaar grote verantwoordelijkheid voor iets dat men niet kan omvatten. Het constante streven om het eigen 'zielenheil' veilig te stellen, evenals dat van ongelovige vrienden, kan leiden tot intense druk. Een schrijnend voorbeeld hiervan is de boodschap dat men, indien men niet bidt voor ongelovige vrienden en familieleden, zelf de hemel zou betreden met het bloed van hen die naar de hel worden gestuurd.

Geestelijke Strijd en Gebedsgenezing

Wanneer zich psychische problemen voordoen, zoals angstaanvallen die moeilijk te diagnosticeren zijn, konden evangelische psychologen deze niet altijd goed plaatsen. Dit leidde ertoe dat de klachten, zowel voor hen, de kerk als de ouders, niet als psychisch, maar als een 'spirituele belegering' werden beschouwd. Dit kon resulteren in een proces dat meer leek op een demonenuitdrijving, hoewel het destijds wellicht anders werd verpakt.

Rond het zeventiende levensjaar bevond de persoon zich in de praktijk van een zogenaamde gebedsgenezer. Deze persoon zou een speciaal talent van God hebben ontvangen om Zijn kinderen terug te leiden naar het licht. Dit proces vereiste echter inspanning: lang en intens bidden, met soms boos geroep naar de entiteit die zich in de ziel had genesteld. Tegelijkertijd was het de taak van de persoon om de eigen zonden te belijden.

Het belijden van zonden, met name die als normaal voor een meisje van die leeftijd werden beschouwd maar door God werden afgekeurd, was aanvankelijk moeilijk vanwege schaamte. Dit mechanisme, waarbij de 'bezatene' enige verantwoordelijkheid krijgt, zorgt ervoor dat de gebedsgenezer (of God) nooit ter verantwoording kan worden geroepen als er geen vooruitgang wordt geboekt. De realisatie dat dit offer tevergeefs was en de klachten aanhielden, is een pijnlijk onderdeel van het verhaal.

Veel later werd de giftigheid van deze ervaringen duidelijk, mede na het zien van een aflevering van 'De Monitor' over dit onderwerp. Hierin wordt vermeld dat kinderen die dit meemaken, op latere leeftijd vaak depressief of zelfs suïcidaal worden. De boodschap aan hen is dat het niet uitmaakt hoeveel er tegen hen wordt geschreeuwd; het paradox van vrijheid binnen het evangelische geloof is complex.

De Paradox van Vrijheid en Redding

Enerzijds zijn evangelisten vrijgemaakt door Jezus en zijn hun zonden afbetaald. Anderzijds is er de noodzaak om voortdurend 'overuren te maken' om gered te 'blijven'. Het ontwikkelen van een kritisch denkvermogen op volwassen leeftijd was een lange weg, gekenmerkt door schuldgevoelens en eenzaamheid.

De Bijbel stelt dat er slechts één zonde is die de Heilige Geest niet kan vergeven: het weigeren van de Heilige Geest zelf. Dit gaf aanvankelijk reden om vast te houden aan het geloof, gedreven door een reële angst voor de hel en het gevoel de beste vriend te kunnen verliezen, omdat men ooit geloofde de stem van God te kunnen verstaan.

Ironisch genoeg bood de Bijbel ook de middelen om zich los te maken van het geloof. Na de Bijbel voor de tweede keer volledig te hebben gelezen, kon de realiteit die zo compleet anders was dan wat het zou moeten zijn, niet langer genegeerd worden. Het afscheid nemen van God begon als een geleidelijk proces, gevolgd door het besef hoe vreemd de wereld was geweest.

Ontleren en Verwerken van Indoctrinatie

Het proces van het ontleren van homofobie, waarmee de persoon was geïndoctrineerd, en het doornemen van alle aangenomen ideeën, is nog steeds gaande. Tegenwoordig is het geloof achtergelaten. Moeite met hulp vragen wordt vermoedelijk gezien als een nawee van de periode van vermeende 'bezetenheid'. Er is echter zorg voor alle kinderen wiens veiligheid afhangt van de Evangelische Kerk, die eerder als een plek voor gebroken volwassenen dan voor kinderen wordt beschouwd. De maatschappij, en met name de overheid, heeft hierin een beschermende rol.

De Tempel van God: Fysiek en Mentaal

In de context van een zondagse preek, waarin Jezus' uitspraak over het huis van Zijn Vader centraal staat, wordt een parallel getrokken met de verkoop van jam door zusters om geld in te zamelen voor een nieuw te bouwen klooster in Litouwen. Dit leidde tot een levendige interactie na de Mis, waarbij mensen langer bleven hangen.

Dit deed denken aan de oude parochiekerk in Julianadorp, waar de gemeenschap na de Mis buiten op het kerkplein samenkwam. De ontmoeting na de dienst leek soms belangrijker dan de dienst zelf. De uitspraak van Jezus dat Hij het tempelplein schoonveegde, heeft een diepere betekenis: Hij wijst op de tempel van Zijn Lichaam, die met Pasen zou herrijzen.

Dit wordt later begrepen als de nieuwe tempel, de plaats waar God woont. Hoewel Jezus' lichaam niet meer op dezelfde manier onder ons is, zijn wij ledematen van Zijn lichaam geworden. God woont in ons. Paulus bevestigt dit: "Uw lichaam is een tempel van de Heilige Geest die in u woont, die gij van God ontvangen hebt" (1 Kor. 12:19).

Wanneer Jezus zegt: "Maakt van het huis van mijn Vader geen markthal" (Joh. 2:16), duidt dit niet alleen op fysieke plaatsen waar God bijzonder woont, zoals in een kerkgebouw, maar vooral ook op ons eigen lichaam. De vraag wordt gesteld hoe vaak er compromissen worden gesloten, waardoor het leven deels van God is en deels van de wereld.

Retraites ter Voorbereiding op Pasen

Om meer helderheid, eenheid en focus op God te verkrijgen, biedt het heiligdom vóór Pasen twee retraites aan:

• 21-24 maart: Retraite 'Op weg naar de Goede Week en Pasen', verzorgd door pater Martin Barta.
• 27-31 maart: Retraite 'Paastriduüm', verzorgd door priesters en zusters van het heiligdom, met de mogelijkheid om het hele Paastriduüm mee te vieren.

Deze retraites zijn bedoeld om een mooie laatste voorbereiding te bieden op het Hoogfeest van Pasen, het feest van onze Verlossing, om samen met Christus, met een onverdeeld hart, de Verrijzenis te vieren en te beleven.

Jezus Leren Kennen: "Bij Mijn Papa Zijn Heel Veel Kamers"

De uitspraak van Jezus: "Bij Mijn Papa zijn heel veel kamers" uit Johannes 14:1-3 vormt de basis voor een overweging over geloof, tegenslag en hoop.

Omgaan met "Rainy Days"

Iedereen kent dagen waarop alles tegenzit, zogenaamde "rainy days". Deze dagen kunnen zo ontmoedigend zijn dat het lijkt alsof het hele universum, en zelfs God, tegen je is. Hoe harder je je best doet, hoe slechter het lijkt te gaan.

Filosofieën over humor, zoals die van Gerard Cox, stellen dat humor moet schuren en ergens een beetje pijn moet doen. Dit wordt geïllustreerd aan de hand van de film "Planes, Trains and Automobiles", waarin een zakenman ondanks talloze tegenslagen toch probeert thuis te komen voor Kerstmis.

Vakantietijd en reizen kunnen ook leiden tot opgestapelde ergernissen en tegenslagen. Een persoonlijke anekdote beschrijft een stressvolle terugreis van vakantie, waarbij vertragingen, verwarring over treinen en een bijna-ongeval met een kinderwagen de situatie compliceerden. De gevoelens van frustratie en schuld werden versterkt door de reactie van de conducteur, die de situatie levendig schetste en de mogelijke gevaren benadrukte.

Deze ervaringen, hoe negatief ook, kunnen leiden tot reflectie. De vraag rijst hoe men omgaat met tegenslagen en de impact daarvan op het leven.

De Opdracht van Jezus: Een Terugblik

In de maand juli stond de opdracht van Jezus centraal in de gemeentegroepen en preken. De studie van de maand droeg de titel "Jezus' Opdracht".

Schatten in de Hemel Verzamelen

Peter sprak over de oproep van Jezus om schatten in de hemel te verzamelen in plaats van op aarde. Goede werken, getuigenis van Jezus en een Godvrezende wandel moeten in het verborgene gebeuren, zodat God het ziet. De beloning hiervoor is de uitroep: "Goed gedaan, jij trouwe dienstknecht!"

Gaven en Talenten Inzetten

Marten Jan sprak over het gebruiken van gaven en talenten ter opbouw van de kerk, met de visie van de kerk als een 'missionaire resource kerk'. Door ieders inzet kunnen we de wereld veranderen.

De Opdracht van de Kerk

Joop benadrukte dat Jezus' opdracht de opdracht van de kerk is: mensen God laten zien door ons leven, onze woorden, wonderen door de kracht van de Heilige Geest en onze goede werken.

Genade is Genoeg

Cornelly sprak over de dagloners, en benadrukte dat men niet meer genade verdient door langdurig hard te werken. Gods genade is genoeg, zoals Hij tegen de apostel Paulus zei. Hoe en wanneer Hij genade schenkt aan anderen, is niet aan ons om te bepalen.

"In het Huis van Mijn Papa Zijn Veel Kamers"

De laatste boodschap van de maand juli, met de titel "In het huis van Mijn Papa zijn veel kamers", is gekozen met in gedachten Paulus' spreken over het bereiken van het volle getal van gelovigen (Rom. 11:25). De Openbaring beschrijft een ontelbare menigte, met een enorme verscheidenheid, die Jezus voor eeuwig zal loven en prijzen.

Houd Vol!

Deze uitspraak van Jezus, gedaan vlak voor Zijn arrestatie, rechtszaak en kruisiging, is een belangrijke boodschap van hoop. In Johannes 14:1-3 lezen we: "Jezus zei: 'Wees niet verdrietig. Jullie geloven in God. Geloof nu ook in Mij. In het huis van mijn Vader is plaats voor heel veel mensen. Als dat niet zo was, zou Ik het jullie hebben gezegd. Ik ga daarheen om alles voor jullie klaar te maken. Daarna kunnen jullie ook komen. Wanneer Ik ben weggegaan en alles voor jullie heb klaargemaakt, kom Ik terug om jullie op te halen. Dan zullen jullie zijn waar Ik ben.'"

De Ontkenning van de Relatie met Jezus

De discipelen, en met name Petrus, hadden reden tot verdriet. Petrus had beloofd Jezus in alles te volgen, maar Jezus voorspelde dat hij Hem driemaal zou verloochenen. Dit kan leiden tot desillusie en verdriet.

De tekst vraagt wie er ooit vastberaden is geweest Jezus te volgen, maar er niet in slaagde dit waar te maken. Het niet durven uitkomen voor je geloof, zelfs binnen de eigen kring, kan leiden tot gevoelens van falen. Jezus weet dit echter van tevoren, wat een nietig gevoel kan geven in vergelijking met Hem.

Jezus Laat Ons Niet Alleen

Johannes, de leerling die Jezus' lieveling wordt genoemd, zat tijdens het avondmaal tegen Jezus' borst gedrukt. Toch sprak Jezus herhaaldelijk over Zijn vertrek naar de Vader. Het verlangen om in de nabijheid van Jezus te blijven, zoals Petrus op de berg wilde, kan leiden tot verdriet wanneer deze momenten voorbij zijn.

Verraad

Het verraad van Judas, die zijn vriendschap met Jezus voor geld weggooide, is een pijnlijk voorbeeld. Verraad, in welke vorm dan ook, kan diepe wonden slaan. De tekst vergelijkt dit met het verbreken van beloften, het vergeten van gedeelde liefde en leed, of het veranderen van vriendschappen.

Sterven aan Jezelf

Jezus sprak over lijden en het opgeven van alles om Hem te volgen. Hij vergeleek dit met een graankorrel die sterft om vrucht te dragen. Het dagelijkse 'sterven aan jezelf' kan pijnlijk zijn en verdriet veroorzaken.

Dit alles vormt de context van de gebeurtenissen rond Jezus' leven, inclusief zijn intocht in Jeruzalem, de genezing van Lazarus, maar ook de confrontaties met de Farizeeën en de voorspellingen over lijden en sterven. Zelfs na glorieuze momenten kunnen de discipelen te maken krijgen met een 'rainy day'.

De vraag wordt gesteld wat gebroken dromen met ons doen. De context van vandaag is niet veel anders: we liegen over onze relatie met Jezus, verlangen naar constante intimiteit met Hem, worden verraden of verraden anderen, en worstelen met het idee van sterven aan onszelf.

Dit proces van ontkenning, zoals bij de rijke jongeling, kan leiden tot het niet willen afstaan van het eigen ik. De vraag blijft: hoe gaan we om met deze uitdagingen in ons leven?

tags: #evangelische #gemeente #mijn #vaders #huis