De Leer van Handoplegging in het Christendom

De doop met de Heilige Geest en de gaven van de Heilige Geest werden in sommige kringen destijds niet besproken, met het argument dat dit alleen in de Bijbel voorkwam en nu niet meer gebeurde. Er was een tijd waarin het volgen van Jezus betekende dat men dacht alles in het leven te missen. Echter, uit ervaring blijkt dat het tegenovergestelde waar is. Een leven dat sterk gericht was op wereldse mijlpalen, waarin de focus voornamelijk op het zelf lag, kon leiden tot een jarenlange strijd met bijvoorbeeld een eetstoornis. Vanaf de jeugd kan men Gods aanwezigheid voelen en weten dat bij Hem geborgenheid te vinden is. Hoewel gelovig opgevoed, kan het geloof in de tienerjaren verloren gaan. De transformatieve kracht van Jezus in iemands leven kan verbazingwekkend zijn, en kan leiden tot tranen en een gevoel van hoop.

Gratis Online Bijbelschool

Er is een compleet gratis Bijbelschool beschikbaar met honderd lessen van ongeveer 35 minuten per les. Deze lessen zijn eenvoudig en goed te volgen, volledig online en te volgen in het eigen tempo. Speciaal hiervoor is een app ontwikkeld, zodat de lessen gemakkelijk bekeken kunnen worden op een telefoon of tablet.

De gratis Faith Generation Bijbelschool kan gevolgd worden via de app in de App Store of de Google Play Store.

Veelgestelde Vragen

• Hoe kan ik de Bijbelschool volgen? Je kunt de Bijbelschool volgen via de Faith Generation app, beschikbaar in de App Store en de Google Play Store. Na het downloaden kun je direct starten met de lessen.
• Is de Bijbelschool ook in andere talen beschikbaar? De tekst van deze vraag is identiek aan het antwoord, wat suggereert dat de informatie over taalbeschikbaarheid niet expliciet is verstrekt in de brontekst.
• Zijn er ook kosten aan verbonden? De tekst van deze vraag is identiek aan het antwoord, wat suggereert dat de informatie over kosten niet expliciet is verstrekt in de brontekst.
• Hoe kan ik meehelpen aan het verspreiden van het onderwijs? De tekst van deze vraag is identiek aan het antwoord, wat suggereert dat de informatie over hoe mee te helpen niet expliciet is verstrekt in de brontekst.

Het Fundament van het Geloof: Handoplegging

Een belangrijk onderdeel van de fundamenten van het geloof is de handoplegging. Dit principe, zoals beschreven in Hebreeën 6:1-2, verwijst naar het aanstellen van oudsten en voorgangers binnen de kerk. De kerk wordt gezien als Gods geschenk aan de mens, waarin Hij leiders heeft aangesteld. De Bijbel, met name 1 Timotheüs 3 en Titus 1, beschrijft de eigenschappen en eisen die gesteld moeten worden aan oudsten en voorgangers voordat handoplegging plaatsvindt. Deze leiders dienen zich te houden aan de Bijbelse verwachtingen van hun rol.

Handoplegging dient binnen de kerk te worden gebruikt als een middel voor inzegening, bevestiging en aanstelling. Paulus herinnert Timotheüs aan de genadegaven die hij door handoplegging heeft ontvangen (2 Timotheüs 1:6). Het is essentieel dat het opleggen van handen een zaak van gebed is. De persoon aan wie de handen worden opgelegd, dient te voldoen aan de vereisten van 1 Timotheüs 3 en Titus 1, en de handoplegging moet een bevestiging zijn van wat deze persoon reeds doet. Deze persoon dient God op de eerste plaats te zetten, Hem op Gods manier te willen dienen, en dit op de plek waar God het wil.

Er zijn geen leeftijdsgrenzen of vereisten voor het huwelijk. Het belangrijkste is dat de persoon door God is uitgekozen en dat God Zijn hand op hem heeft. 1 Timotheüs 5:22 waarschuwt tegen te snelle handoplegging, omdat dit problemen kan veroorzaken binnen de kerk. De kerk is fundamenteel voor het leven van een christen; het is de plek waar fellowship met andere gelovigen plaatsvindt, waar Jezus Zijn leven voor gaf en oneindig veel van houdt. Christenen horen naar de kerk te gaan om opgebouwd te worden en voorbereid te worden om God in de wereld te dienen. In de kerk heeft God voorgangers en oudsten ingesteld als leiders, wat essentieel is voor hoe de kerk geleid dient te worden.

God wil dat Zijn kinderen geleid, gevoed en gehoed worden naar Zijn wil, en daarom stelde Hij handoplegging in. Dit is van groot belang, aangezien de kerk de ‘zuil en fundament van de waarheid’ is (1 Timotheüs 3:15). Bij vragen hierover kan contact worden opgenomen voor verdere studie over leiding binnen de kerk.

Het Doorgeven van Zegen, Gezag en Genezing

Hoewel het menselijk verstand de zes basisprincipes van het christelijk geloof mogelijk anders zou definiëren, leert de Bijbel ons in Hebreeën 6:1-2 dat de leer van het opleggen van handen een van de vier basisdoctrine van het christelijk geloof is. Deze doctrine wordt steeds breder begrepen en gepraktiseerd in kerkelijke kringen.

Wat Betekent 'Het Opleggen van Handen'?

Het opleggen van handen is een handeling waarbij één persoon zijn hand of handen op het lichaam van een ander legt, met een specifiek doel. Dit gaat doorgaans gepaard met een gebed, een profetische uiting, of beide. Buiten de religieuze context is het opleggen van handen ook een natuurlijke menselijke gedraging, zoals een gebaar van vriendschap of een troostende aanraking. Binnen de godsdienst kan het worden gezien als een verlengstuk van dit natuurlijke gedrag. Als godsdienstige daad staat het opleggen van handen meestal voor:

• Het overdragen van geestelijke zegen op degene die de handen ontvangt.
• Het publiekelijk erkennen van een reeds ontvangen geestelijke zegen of autoriteit.
• Het publiekelijk opdragen van iemand aan God voor een speciale taak of bediening.

Soms worden al deze redenen gecombineerd in één daad van handoplegging.

Oudtestamentische Voorbeelden

Het opleggen van handen was al vanaf de vroegste beschrijvingen van Gods volk in Genesis een normaal gebruik.

• Genesis 48:14: Israël (Jacob) kruiste zijn handen en legde zijn rechterhand op het hoofd van de jongere Efraïm en zijn linkerhand op het hoofd van de oudste Manasse, om hen te zegenen. Hoewel Jozef probeerde zijn vaders handen te wisselen, gaf Jacob aan dat hij door God geleid werd. Dit illustreert de gewoonte om de zegen van een vader of grootvader over te dragen door handoplegging, waarbij de rechterhand een grotere zegen symboliseerde.
• Numeri 27:18-23 en Deuteronomium 34:9: Mozes kreeg van de Heer de opdracht om Jozua, de zoon van Nun, aan te wijzen als zijn opvolger. Mozes legde Jozua de handen op, droeg de leiding aan hem over en liet hem delen in het aanzien dat hij genoot. Dit zorgde ervoor dat heel Israël Jozua gehoorzaamde. Door deze handeling droeg Mozes geestelijke wijsheid en eer over en erkende hij publiekelijk Gods aanstelling van Jozua als leider.

Nieuwtestamentisch Gebruik

In het Nieuwe Testament wordt de handoplegging voor vijf verschillende doelen gebruikt:

• Lichamelijke genezing
• De doop in de Heilige Geest
• Het meedelen van geestelijke gaven
• Het uitzenden van christelijke werkers vanuit de lokale gemeente
• De aanstelling van diakenen en oudsten

In deze context wordt specifiek ingegaan op het eerste doel: het meedelen van lichamelijke genezing. De handoplegging voor het bedienen van lichamelijke genezing groeit in de Kerk steeds meer. Jezus gaf deze opdracht in Zijn Grote Opdracht vlak voor Zijn Hemelvaart:

"En hen die geloofd zullen hebben, zullen deze tekenen volgen: in Mijn Naam zullen zij demonen uitdrijven; zij zullen in nieuwe tongen spreken; zij zullen slangen oppakken; en als zij iets dodelijks drinken, zal het hen geen schade doen; op zieken zullen zij de handen leggen en zij zullen genezen." (Markus 16:17-18)

Dit toont aan dat handoplegging een middel is om lichamelijk herstel over te dragen aan zieken.

Jakobus 5:14-15 biedt een andere, enigszins afwijkende toepassing:

"Is iemand onder u ziek? Laat hij dan de ouderlingen van de gemeente bij zich roepen en laten die voor hem bidden en hem met olie zalven in de Naam van de Heere. En het gelovig gebed zal de zieke behouden en de Heere zal hem herstellen. En als hij zonden gedaan heeft, zal hem dat vergeven worden."

Beide instellingen zijn effectief op basis van geloof in de naam van Jezus. Bij zalving met olie wordt gebed als voorwaarde genoemd, terwijl dit bij handoplegging niet expliciet is. Echter, bidden bij handoplegging op een zieke is natuurlijk, net als zalving met olie. De twee instellingen kunnen gecombineerd worden, maar dit hoeft niet. Het is bijbels om zieken de handen op te leggen zonder zalving, en ook om hen te zalven zonder handoplegging.

Voor Christenen versus Onbekeerden

Het gedeelte in Jakobus over het zalven met olie begint met: "Is iemand onder u ziek? Laat hij dan de ouderlingen van de gemeente bij zich roepen." Aangezien de brief van Jakobus primair gericht is aan belijdende christenen, suggereert dit dat deze instelling voornamelijk bedoeld is voor gelovigen die verbonden zijn aan de Kerk. Dit impliceert dat elke christen bij een lokale gemeente hoort te horen, en dat de leiders reageren op de lichamelijke noden van de gemeente.

De instelling van handoplegging bij zieken, zoals beschreven in Markus 16, lijkt bedoeld te zijn in combinatie met de prediking van het evangelie aan onbekeerden. Dit wordt gesuggereerd door het feit dat deze opdracht volgt op de Grote Opdracht om het Evangelie te prediken aan alle schepselen (Markus 16:15-17). De bovennatuurlijke tekenen, waaronder handoplegging tot genezing, zijn bedoeld als een getuigenis en een bevestiging van de goddelijke waarheid van het evangelie, vooral op plaatsen waar de boodschap nog niet eerder is gehoord. Dit komt overeen met de evangelisatiepraktijk van de discipelen (Markus 16:20), die het Woord bevestigden door tekenen die erop volgden. Het primaire doel van deze tekenen is de evangelieboodschap te bevestigen voor hen die deze nog niet hebben aanvaard.

Hoe Genezing Plaatsvindt

De Bijbel geeft geen gedetailleerd antwoord op de precieze manier waarop genezing plaatsvindt na handoplegging. Jezus zegt simpelweg: "Op zieken zullen zij de handen leggen, en zij zullen genezen." Dit laat twee aspecten aan de soevereiniteit van God over:

1. De precieze manier waarop genezing zich manifesteert.
2. De exacte duur van het genezingsproces.

Paulus' woorden in 1 Korinthe 12:6 ("Er is verscheidenheid van werkingen, maar het is dezelfde God, Die alles in allen werkt") zijn hier relevant. Er is verscheidenheid in de werkingen van genezing; het proces verloopt niet altijd op dezelfde manier.

Geleidelijk Proces?

Het wijdverbreide geloof dat Bijbelse, bovennatuurlijke genezing altijd onmiddellijk plaatsvindt, wordt hier genuanceerd. In sommige gevallen kan handoplegging een kanaal zijn voor de bovennatuurlijke gave van genezing, waarbij de zieke kracht voelt stromen, wat kan leiden tot onmiddellijke genezing. In andere gevallen voelt de persoon niets, maar is de handoplegging een daad van geloof en gehoorzaamheid. Bij gelovig gebed mag genezing verwacht worden, zelfs zonder directe dramatische verandering.

Jezus specificeert niet de tijd die het genezingsproces in beslag neemt. Soms wordt genezing direct ontvangen, op andere momenten is het een geleidelijk proces.

Wat is Impartatie?

Het woord "impartatie" betekent letterlijk "overdracht van boven­natuurlijk bekwaamheid". Dit is een krachtig en Bijbels principe dat vaak plaatsvindt door middel van relaties, verkondiging van het Woord, handoplegging en zalving met olie. Het Griekse woord metadidomi betekent "overdragen" of "delen". Impartatie is als een cadeau dat ontvangen en gebruikt moet worden.

• Relatie en discipelschap: Jezus discipelde Zijn volgelingen en gaf hen bekwaamheid.
• Verkondiging van het Woord: Zet geestelijke bekwaamheid vrij.
• Handoplegging: Een fysiek en krachtig middel voor impartatie.
• Zalving met olie: Symboliseert de Heilige Geest en de overdracht van Gods geestelijke bekwaamheid en kracht (Jesaja 61, Exodus 29:7).
• Adem: Een minder opgemerkte methode van overdracht.

Impartatie is geen magie, maar Gods manier om door mensen heen te werken. Het vereist een verlangen naar wat men van God wil ontvangen, zoals kracht, wijsheid of een specifieke gave. Het ontvangen van een impartatie is een momentopname, maar het behoud ervan vereist een voortdurende relatie met de Heilige Geest. God heeft bedieningen gegeven om ons toe te rusten (Efeze 4:11-12). Het is belangrijk te beseffen dat impartatie geen "krijgen en klaar" is, maar ontvangen en ermee werken.

De Gaven van de Geest en Verantwoordelijkheid

De apostel Paulus benadrukt tegenover Timotheüs het belang van de genadegaven van de Geest, die hem onder handoplegging zijn gegeven (1 Timotheüs 4). Deze gaven mogen niet veronachtzaamd worden. Het is mogelijk deze gaven te vergeten in het dagelijks leven, en ze stromen niet automatisch. Er is een verantwoordelijkheid om ermee aan de slag te gaan en ze te gebruiken.

De Geest kan veel krachtiger werken dan velen denken. De zalving is wat God geeft, maar het gebruiken van die zalving is de verantwoordelijkheid van de mens. De opdracht aan Timotheüs is duidelijk: Leef erin! Hoewel de noodzaak van handoplegging soms ter discussie staat, kan het ontvangen ervan, zelfs zonder een specifieke ervaring, leiden tot een andere manier van leven met Gods Geest.

Jezus kwam niet om de Wet of de Profeten af te schaffen, maar om een nieuw Koninkrijk te vestigen waarin geen regels meer zouden zijn, is een misvatting. De Farizeeën en Schriftgeleerden hadden het vaak fout, wat niet betekent dat alle religieuze praktijken verworpen moeten worden. Het is belangrijk dat ons gebed weloverwogen is, en niet slechts een reeks standaardverzoeken zoals bidden om wereldvrede, vrede voor Israël, bekering van Israël, meer liefde onder elkaar, of tegen de seksuele moraal van deze tijd.

Om de Bijbel te begrijpen, is het nuttig deze op een praktische manier uit te leggen. Wanneer men vastloopt of zoekt naar Gods plan, kan dit helpen. Theo de Koning spreekt met passie in kerken en voor studentengroepen, met het verlangen Gods Woord uit te leggen en de Heilige Geest de ruimte te geven.

tags: #internet #bijbelschool #handoplegging