Ontstaan en Ontwikkeling van de Gemeente Grafhorst
De gemeente van Grafhorst heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot 1882, toen zij ontstond als hervormde evangelisatie. Op 14 oktober 1884 werd de gemeente geïnstitueerd als Gereformeerde Gemeente onder ’t kruis. Een belangrijke mijlpaal werd bereikt op 23 mei 1933, toen de gemeente onder leiding van ds. C. de Jonge te Kampen officieel een Oud Gereformeerde Gemeente werd.
Door de jaren heen is de gemeente bediend door een reeks predikanten:
- ds. Joh. de Vries (van 1884 tot 1922)
- ds. C. Kramp (van 1939 tot 1947)
- ds. W. van Dijk (van 1952 tot 1960)
- ds. J. van Prooijen (van 1961 tot 1968)
- ds. W. Kamp (van 1969 tot 2000)
- ds. H. Molendijk (2007 tot 2012)
De Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland te Grafhorst behoort tot de Classis Oost van het landelijke kerkverband. De gemeente telt ongeveer 340 leden en doopleden.
Kerkelijke Structuur en Leiderschap
De gemeente staat onder leiding van de kerkenraad, die bestaat uit ouderlingen en diakenen. Deze kerkenraad vergadert maandelijks, aan het begin van de maand, en de data van deze vergaderingen worden afgekondigd in de kerkdienst.
De gemeente is verdeeld in vier wijken, waarbij elke wijk een eigen wijkouderling en wijkdiaken heeft. Deze ambtsdragers vormen het eerste aanspreekpunt voor leden in bijzondere situaties.
Theologische Grondslagen en Kerkelijke Taak
Het oogmerk en doel van ‘kerk en gemeente’ zijn door God Zelf geopenbaard in Zijn Woord. Het Hebreeuwse woord voor ‘gemeente’ is ‘qahal’, wat ook vertaald kan worden als ‘vergadering’. Het Griekse woord voor kerk is ‘ekklesia’, wat letterlijk ‘uit-roeping’ betekent. Dit benadrukt dat de gemeente geroepen is om haar taak als kerk, zoals beschreven in Gods Woord, getrouw in afhankelijkheid van haar Schepper in de maatschappij tot uiting te brengen.
Deze taak omvat:
- De prediking van Gods Woord: De verkondiging van Wet en Evangelie, waardoor God Zelf zorgt voor de bediening van de verzoening in en door Jezus Christus, zodat zondaren zalig kunnen worden.
- Het gebed en de aanbidding: De opdracht om in het openbaar Gods Naam aan te roepen en te bidden voor alle behoeften, om zich te verootmoedigen, de eigen nood voor God neer te leggen en de afhankelijkheid van Hem te belijden.
- Het onderwijs in de Bijbelse leer: Het bijbrengen van kennis aan gemeenteleden om dwalingen in de gemeente te voorkomen en hen te onderwijzen naar de Godzaligheid.
- De bediening van de sacramenten: De instelling en bevolen bediening van de Heilige Doop en het Heilige Avondmaal door Jezus Christus Zelf.
- Wederzijdse hulp en gemeenschap: Gemeenteleden zijn geroepen om elkaar bij te staan in liefde en gemeenschapszin, waarmee de kernboodschap van Gods Woord wordt vervuld: liefde tot God en tot de naaste.
De Kerk (met een hoofdletter) is van geestelijke aard, zoals verwoord in artikel 27 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis. Iedereen is welkom in de openbare erediensten om in eerbied te luisteren naar Gods Woord.
De grondslag van de kerk is het onfeilbare Woord van God, de Bijbel, en de daarop gegronde belijdenisgeschriften: de Drie Formulieren van Enigheid (Nederlandse Geloofsbelijdenis, Heidelbergse Catechismus en Dordtse Leerregels), vastgesteld in de Nationale Synode van Dordrecht (1618-1619). De kerk handhaaft en gebruikt de Statenvertaling als de meest getrouwe vertaling van Gods Woord.
Praktische Informatie en Aansluiting bij Kerkverbanden
Bezoekers kunnen parkeren op het terrein van de kerk; bij vol bezet terrein kan men parkeren in de parkeervakken in de wijk.
De Oud Gereformeerde Gemeente in Nederland te Grafhorst is aangesloten bij het landelijke verband van de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland. Tevens is de gemeente via het landelijke kerkverband aangesloten bij het meldpunt seksueel misbruik Reformatorische Kerken. Leden met problemen of vragen over seksueel misbruik binnen kerkelijke verhoudingen kunnen contact opnemen met dit meldpunt.
Historische Context: De Ledeboeriaanse Traditie
Kenmerkend voor dit kerkverband is de kerkstructuur die gebaseerd is op de Ledeboeriaanse traditie. In deze traditie werd het kerkverband gezien als een "noodkerk" naast de Hervormde Kerk. Hoewel het kerkverband geen eigen leeruitspraken heeft, worden de vroegchristelijke geloofsbelijdenissen en de Drie Formulieren van Enigheid als gezaghebbend beschouwd.
Lambertus Gerardus Cornelis Ledeboer zorgde in 1840 voor opschudding binnen de Nederlandse Hervormde Kerk. Tijdens een preek gooide hij de liedbundel Evangelische Gezangen en de reglementenbundel van de kerkorde van de kansel. Na zijn schorsing en latere afzetting bleef hij preken vanuit zijn woning, waar ongeveer driehonderd gemeenteleden wekelijks aanhaakten. Ondanks geldboetes en gevangenneming zette Ledeboer zijn werk voort, wat leidde tot de vorming van verschillende Ledeboeriaanse gemeenten, met name in Zeeland.
Na het overlijden van Ledeboer in 1863 viel de Ledeboeriaanse gemeenschap uiteen in de Dijkianen en de Bakkerianen. Een aanzienlijk deel van de Dijkianen vormde in 1907 samen met de Gereformeerde Kerken onder het Kruis de Gereformeerde Gemeenten in Nederland en Noord-Amerika (afgekort ‘GerGem’).
Een klein deel van de Dijkianen voegde zich niet bij deze fusie. Zij hadden bezwaren tegen de theologische opleiding die Kersten wilde oprichten en wensten de psalmberijming van 1773 niet in de kerk te horen, maar de zestiende-eeuwse berijming van Petrus Datheen. Ook wilden zij het predikantengewaad met kuitbroek, bef en steek handhaven. Hun belangrijkste bezwaar was echter dat ze geen nieuw kerkgenootschap wilden oprichten, maar wachtten op de terugkeer van de vaderlandse kerk van haar dwalingen.
Discussies en Afsplitsingen
Halverwege de twintigste eeuw ontstond binnen de Gereformeerde Gemeenten discussie over het ‘aanbod van genade’. Cornelis Steenblok, predikant en docent aan de Theologische School, werd in 1953 ontheven uit zijn functie vanwege zijn uitspraken hierover. Een aantal medestanders vormden buiten het kerkverband de Gereformeerde Gemeenten in Nederland.
Rondom de bevindelijke kerken (Gereformeerde Gemeenten, Oud-Gereformeerde Gemeenten, Gereformeerde Gemeenten in Nederland) en een deel van de ‘bonders’ binnen de hervormde kerk ontstond een eigen, reformatorische zuil, met eigen kranten (Reformatorisch Dagblad), politieke partijen (SGP), scholen en maatschappelijke organisaties.
De Federatie van Oud Gereformeerde Gemeenten werd in 1922 opgericht als een koepelorganisatie voor een aantal vrije kerkelijke gemeenten van gereformeerde signatuur. Initiatiefnemer was ds. C. de Jonge uit Den Haag.
In 2007 ontstond de Oud Gereformeerde Gemeenten buiten verband uit een scheuring binnen de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland in Sint Philipsland, na een conflict tussen predikant A.P. van der Meer en leden van de kerkenraad. Na het opzeggen van zijn lidmaatschap stichtte Van der Meer de Oud Gereformeerde Gemeenten buiten verband.
De Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland (OGGiN) zijn een kerkgenootschap van bevindelijk gereformeerde signatuur, ontstaan in 1948 uit een fusie van de Federatie van Oud Gereformeerde Gemeenten en de Oud-Gereformeerde Gemeenten (Boone-gemeenten). Kenmerkend is de lossere kerkstructuur, die dicht bij de Ledeboeriaanse traditie staat.
De Oud-Gereformeerde Gemeenten bestonden als Nederlands kerkgenootschap tussen 1907 en 1948 en ontstonden uit gemeenten die niet wensten mee te gaan in de vereniging van de Ledeboeriaanse gemeenten met de Gereformeerde Gemeenten onder het Kruis in 1907.
Kenmerken en Praktijken
Het kerkverband van de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland kent een relatief losse kerkstructuur. Vaak wordt op zondag een preek gelezen, uit de tijd van de Nadere Reformatie of van meer recent overleden voorgangers. De Statenvertaling wordt gebruikt en psalmen worden gezongen volgens de Psalmberijming van 1773, op hele noten.
Het kerkverband telt ongeveer 16.500 leden en doopleden in Nederland, met tevens gemeenten in Canada en afdelingen in de Verenigde Staten.
De Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland kennen geen eigen theologische opleiding. Studenten studeren veelal bij predikanten van het kerkverband en worden na twee jaar als proponent door de gemeenten beroepen. Er is een Commissie van Onderzoek die jaarlijks in januari vergadert.
Het Kerkblad der Oud-Gereformeerde Gemeenten in Nederland verschijnt eens in de twee weken, met vaste rubrieken.
Binnen de Oud Gereformeerde Gemeenten vonden soms scheuringen plaats, waarbij soms twee verschillende gemeenten zichzelf zagen als de voortzetting van de niet-gescheurde gemeente. Bij publicatie wordt aansluiting gezocht bij de meerderheid van de kerkenraad of de groep die het kerkgebouw behouden heeft.
Publicaties en Invloedrijke Persoonlijkheden
De Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland gaven de serie Der vaderen erfenis uit, bestaande uit 25 delen met preken van Hollandse oudvaders, omgezet in hedendaagse spelling.
Invloedrijke personen binnen deze traditie zijn onder meer de predikanten Joh. van der Poel, E. du Marchie van Voorthuyzen, en ouderling L.J. Potappel. Ook Barend Florijn, docent pedagogiek en biologie, en Wim Fieret, historicus en auteur, hebben een belangrijke rol gespeeld.