Pinksteren, ook wel bekend als 'de dag van de eerste opbrengst', is een jaarlijks Joods feest dat plaatsvindt aan het einde van de gerstoogst en het begin van de tarweoogst. In het jaar 33 van onze jaartelling was deze dag getuige van een opmerkelijk evenement dat de geschiedenis van de ware aanbidding markeerde: de oprichting van het geestelijke Israël, de gezalfde christelijke gemeente.
Op die gedenkwaardige Pinksterochtend in Jeruzalem, rond negen uur, gebeurde er iets buitengewoons. Terwijl de Levieten het hallel zongen en de rook van het tempelaltaar opsteeg, klonk er plotseling 'uit de hemel een geluid dat klinkt als een sterke windvlaag'. Dit geluid vulde het huis waar ongeveer 120 discipelen van Jezus bijeengekomen waren. Vervolgens werden zichtbare 'vuurtongen' op elke discipel waargenomen. Kort daarna werden de discipelen 'met heilige geest vervuld' en begonnen zij in allerlei talen te spreken. Toen ze naar buiten gingen, spraken ze met de bezoekers die uit verre oorden waren gekomen, zoals Elam, Mesopotamië, Kappadocië, Pontus, Egypte en Rome, in hun eigen taal. Dit verbijsterde de aanwezigen die konden horen hoe de discipelen 'in zijn eigen taal spraken'.
De Oprichting van de Christelijke Gemeente
Dit gebeuren kan worden beschouwd als een mijlpaal in de ware aanbidding, aangezien het de oprichting van het geestelijke Israël betekende. Petrus sprak die dag de menigte toe en gebruikte de eerste van de drie 'sleutels van het Koninkrijk'. Deze sleutel opende de deur voor Joden en proselieten om het goede nieuws te aanvaarden en met Gods heilige geest te worden gezalfd. Hierdoor werden zij deel van het geestelijke Israël met de hoop om in het Messiaanse Koninkrijk als koning en priester te regeren. Later kregen Samaritanen en vervolgens heidenen dit voorrecht.
De christelijke gemeente begon met ongeveer 120 discipelen die in een bovenkamer bijeenwaren en met heilige geest werden gezalfd. Tegen het einde van die dag groeide de gemeente tot duizenden gedoopte personen. Dit was slechts het begin van de expansie van een organisatie die tot op heden het 'goede nieuws van het Koninkrijk op de hele bewoonde aarde predikt als een getuigenis voor alle volken'.
De Rol van de Gemeente
De gemeente dient als een bron van geestelijke kracht voor christenen. De apostel Paulus uitte zijn waardering voor de onderlinge steun binnen de gemeente: 'Ik verlang ernaar jullie te zien om jullie te laten delen in een geestelijke gave zodat jullie sterk worden gemaakt, of liever, zodat we elkaar kunnen opbouwen door ons geloof, zowel dat van jullie als dat van mij.'
De hedendaagse christelijke gemeente deelt dezelfde doelen als de gemeente in de eerste eeuw. Jezus gaf zijn discipelen de opdracht om discipelen te maken uit alle volken, hen te dopen en hen te leren zich te houden aan alles wat hij had opgedragen. Jehovah's Getuigen voeren dit werk in onze tijd uit. Ondanks de uitdagingen om mensen te bereiken die verschillende talen spreken, produceren zij Bijbels materiaal in meer dan 1000 talen. Door de bijeenkomsten van de gemeente te bezoeken en deel te nemen aan de prediking en het maken van discipelen, worden individuen deel van een relatief kleine groep die getuigenis geeft over Jehovah's naam.
Verkondiging in Diverse Talen
Het wonder van Pinksteren 33, waarbij de discipelen in verschillende talen spraken, was een vervulling van de profetie van Joël: 'Ik zal mijn geest uitstorten op alle soorten mensen'. Hoewel er tegenwoordig geen wonderen meer plaatsvinden waardoor christenen spontaan een andere taal kunnen spreken, stellen velen zich beschikbaar om de Koninkrijksboodschap te prediken tot mensen uit alle landen. Sommigen leren een nieuwe taal en dienen in een anderstalige gemeente of verhuizen naar een ander land. Technologie zoals de JW Language®-app helpt om eenvoudige begroetingen te leren en interesse te wekken bij mensen die een andere taal spreken.
Petrus' toespraak tot de menigte was direct: 'Laat het hele huis van Israël ervan overtuigd zijn dat God deze Jezus, die jullie aan een paal hebben gehangen, als Heer en als Christus heeft aangesteld'. De mensen waren 'diep in hun hart geraakt' en vroegen: 'Wat moeten we doen?'. Dit leidde ertoe dat zo'n 3000 personen zich lieten dopen. De Bijbel beschrijft een aantal stappen die leiden tot christelijke opdracht en doop: kennis opnemen uit de Bijbel, geloof en berouw tonen, zich bekeren en goede daden verrichten, zich in gebed aan God opdragen en zich laten dopen.
De Symboliek van Pinksteren
Pinksteren, oorspronkelijk een oogstfeest, symboliseert de oogst van nieuwe discipelen. De uitstorting van de heilige geest op de eerste Pinksterdag gaf de discipelen de kracht om te getuigen van Jezus. Dit getuigenis, dat begon in Jeruzalem, verspreidde zich vervolgens over Judea, Samaria en 'tot aan de uiteinden van de aarde'. Het taalwonder was cruciaal om de vele Joden en proselieten, afkomstig uit alle delen van het Romeinse Rijk, te bereiken.
In de joodse traditie wordt Pinksteren geassocieerd met de wetgeving bij de Sinaï, toen Israël een uitverkoren volk werd. De apostel Paulus vergelijkt dit met de oprichting van het geestelijke Israël onder het nieuwe verbond, waarbij Jezus Christus optreedt als Middelaar. De uitstorting van de heilige geest maakte duidelijk dat God het offer van Jezus en de roeping van zijn discipelen tot geestelijk verwekte zonen had aanvaard.
Verschillen en Overeenkomsten met Jehovah's Getuigen
Hoewel de tekst voornamelijk de gebeurtenissen van Pinksteren beschrijft, zijn er ook passages die impliciet of expliciet verwijzen naar de praktijken en overtuigingen van Jehovah's Getuigen. Zo wordt de velddienst, het van deur tot deur gaan om het geloof te verspreiden, benoemd als een belangrijk aspect van hun religieuze identiteit. Dit wordt gezien als een religieuze plicht, opgelegd door Jezus Christus en de apostel Paulus.
Er wordt ook ingegaan op de interpretatie van de Bijbel door Jehovah's Getuigen, die deze als foutloos beschouwen en de inhoud ervan letterlijk nemen. Hun geloof in de 'eindtijd' en de noodzaak om anderen te waarschuwen voor de naderende vernietiging van degenen die niet tot hun geloof behoren, komt naar voren. De nadruk op het belang van de naam Jehovah en het ontkennen van de Drie-eenheid zijn eveneens kenmerkend voor hun leer.
De tekst maakt onderscheid tussen Jehovah's Getuigen, Pinkstergemeenten en Evangelisten, waarbij wordt aangegeven dat niet alle leden van Evangelisten en Pinkstergemeenten langs de deuren gaan, wat wel een verplicht onderdeel is voor Jehovah's Getuigen. De motivatie achter de prediking wordt verklaard vanuit het geloof dat Satan momenteel regeert en het de mens moeilijk maakt, waardoor het essentieel is om mensen te laten inzien dat hun geloof 'de ware' is.
Wat is Pinksteren?
Het proces van bekering en doop bij Jehovah's Getuigen omvat het opnemen van kennis uit de Bijbel, geloof, berouw, bekering, opgedragen leven en doop. De nadruk ligt op het zich in gebed opdragen aan God en zich laten dopen. De Gedachtenisviering, ter nagedachtenis aan de dood van Christus, is de enige religieuze feestdag die zij collectief vieren. Andere feestdagen worden vermeden vanwege hun vermeende heidense oorsprong.
tags: #pinksteren #vergeleken #met #jahova #protestants