Welkom in de VBG Stadskerk
Wanneer je onze gemeente binnenkomt op zondag, word je welkom geheten door onze gastheren en gastvrouwen. Het welkomstteam wijst je graag de weg. Elke zondag zijn er twee identieke diensten om 9.30 uur en 12.00 uur. We willen een gemeente zijn voor het hele gezin. Daarom zijn er ook diensten voor kinderen, tieners en jongeren. ’s Avonds hebben we verschillende soorten diensten. Een dienst in de Stadskerk duurt ongeveer anderhalf uur.
Opbouw van een Dienst
Vaste onderdelen in een dienst zijn het gezamenlijke zingen van diverse liederen onder begeleiding van een band. De voorganger of een andere spreker houdt een preek. Hierin wordt de Bijbel uitgelegd en toegepast op het dagelijks leven. Aan het einde van de preek wordt soms de mogelijkheid gegeven om keuzes te maken of voor je te laten bidden. Aan het eind van de dienst spreekt de voorganger een zegen uit over de aanwezigen.
Veelal zijn de diensten als volgt ingericht; voorafgaand aan de dienst starten we een introvideo waar je de veelkleurigheid en veelzijdigheid kunt proeven. Een opsomming, aankondiging van de vele activiteiten die we organiseren voor de verschillende doelgroepen. We zingen vervolgens vaak een openingslied waarna de host je van harte welkom heet en de dienst opent, na het openingsgebed gaan we verder aanbidden (zingen), waarna dezelfde host samen met ons een aantal ‘mededelingen’ bij langs loopt om je in grote lijnen bij te praten over belangrijke hoofdpunten en activiteiten die ons als kerk (als gezin) aangaan.
Voorafgaand aan de dienst kun je bij binnenkomst van het Groot Auditorium een dank- of gebedskaartje invullen. Een aantal van deze kaartjes zullen door de host worden behandeld in ons collectieve gebedsmoment (wij noemen dat voorbede). We gaan dan samen, voor degene die dat willen, bidden voor de mensen, onderwerpen/thema’s op de kaartjes. We geloven in de kracht van gezamenlijk gebed. Voel je vrij om hier op je eigen manier op aan te haken.
Na het voorbedemoment gaan we vanuit een lied over in de ‘preek’. Een overdenking op basis van een passage uit de Bijbel. Dit heeft als doel, de Bijbel en daardoor vooral God beter te leren begrijpen en te leren kennen. Na de preek zingen we samen een aantal liederen waarna we door de spreker de zegen mee krijgen. Dit is de goede gunst van God, Zijn aanwezigheid over ons uitgesproken. Aan ons, aan jou toegewenst.
Een Gemeenschap voor Iedereen
Onze diensten zijn opgebouwd vanuit de gedachte dat we bij elkaar komen om God te ontmoeten, Hem te eren (door liederen te zingen, te bidden en naar een overdenking te luisteren op basis van een deel uit de Bijbel). Je bent van harte welkom om te komen. 3 van de 4 zondagen hebben we ochtenddiensten.
Na de dienst hopen we van harte dat je blijft om anderen te ontmoeten, er zijn verschillende plekken waar mensen je met in contact komen. Wil je een gesprek? Het welkomstteam staat bij de rode statafels links van de zaal voor je klaar om met je in gesprek te gaan en je vragen te beantwoorden. Na de dienst drinken we samen een bakje koffie of thee.
Ieder mens is uniek en is ook weer eigen in de manier waarop een dienst wordt beleefd; zo zijn er mensen die vanuit overgave en liefde voor God uit volle borst meezingen en gaan staan en de handen in de lucht steken. Voel je vrij daarin je eigen manier te vinden en te volgen.
Persoonlijke Getuigenissen van Geloof en Doop
Xander Brinkman: Een Liefdevol Gezin en Thuiskomen in de Kerk
Mijn naam is Xander Brinkman en ik ben 16 jaar. Op mijn 4e ben ik verhuisd naar Noorwegen. Daar ging ik naar een Baptistenkerk. Op mijn 12de kreeg ik van God te horen dat ik klaar was om mij te laten dopen en om bij God te horen. Op mijn 14e ben ik terug verhuisd naar Nederland. Vorig jaar hoorde ik van God opnieuw, dat ik mij moest laten dopen en Hem volgen voor eeuwig. Ik ben mij toen gaan verdiepen wat dopen inhoud. Ik ben naar een doop-informatieavond geweest en ik heb besloten dat ik mij wil laten dopen. Nu ben ik er klaar voor om mij te laten dopen.
Sharon Eskandar: God op de Eerste Plaats
Mijn naam is Sharon Eskandar. Ik ben 24 jaar en inmiddels 3 jaar te gast bij deze mooie gemeente. God heeft altijd een belangrijke rol in mijn leven gehad. Ik ben christelijk opgevoed en ging als kind naar zowel een Nederlandse Pinkstergemeente als Egyptisch Orthodoxe kerk, dus ik ben in geloofszin breed opgevoed en daar ben ik mijn ouders erg dankbaar voor. In de Orthodoxe kerk ben ik als baby gedoopt en in de Pinkstergemeente heb ik op 10-jarige leeftijd mijn ‘hartje aan de Heer gegeven’. Ik ging naar een christelijke basisschool, nam deel aan christelijke kinder-/tienergroepen en noem zo maar op. Geloven was in die tijd best makkelijk, er waren weinig dingen die tussen Hem en mij in stonden. Toch veranderde er iets tijdens mijn studententijd, het bleek een stuk lastiger om God in deze fase op 1 te zetten. Ik had minder christelijke vrienden, had minder ‘tijd over’ voor de kerk en kreeg een relatie waarin het volgen van God geen gedeelde passie was. Kortom, in het studentenleven leek er veel minder plaats te zijn voor Hem en omdat ik niet meer de moeite nam om mijn geloof te voeden, kreeg het ook minder prioriteit in mijn leven: God stond niet meer op de eerste plaats. Bovendien probeerde ik dat vaak goed te praten en argumenten te verzinnen waarom dat allemaal niet zo erg was, ik geloofde immers toch nog steeds? Het was niet alsof ik Hem verzweeg… toch?
Het kantelpunt kwam begin dit jaar toen mijn relatie eindigde. Een tijd brak aan om kritisch te reflecteren op wie ik ben, wat ik belangrijk vind en wat mijn visie is voor de toekomst. God heeft mij in die periode gedragen en dankzij Hem ervaar ik echt vrede en rust. Ondanks het feit dat God voor mij een periode geen prioriteit had, bleef ik voor God altijd topprioriteit! Hij verliet mij niet, Hij is er altijd geweest en zal er altijd zijn. Dat deed mij realiseren dat er maar 1 juiste keuze is: God in alle facetten van mijn leven op de eerste plaats zetten, omdat Hij het waard is en het beste met mij voor heeft. Als getuigenis daarvan laat ik mij vandaag dopen, zoals geschreven staat in Handelingen 22:16: ‘Wat aarzel je dan nog? Sta op, laat je dopen en je zonden wegwassen, terwijl je Zijn naam aanroept’.
Een Nieuwe Start na Kerst 2017
Na een aantal jaren niet in een kerk geweest te zijn gingen wij met kerst 2017 naar de kerstnachtdienst. Aan het begin van die dienst stond ik voor een keuze. Of alleen maar zitten in de kerk en doen alsof het me allemaal niet raakt zoals ik de afgelopen jaren had gedaan en waardoor ik langzaam van de kerk en mijn geloof afdwaalde. Of ik zou me openstellen voor wat er gebeurde in de dienst, ik koos voor het laatste, nou ja… ik koos… In die kerstnachtdienst ben ik geraakt, maar ook mijn vrouw Femke. Het was niet heel duidelijk of zo, maar er was iets. Samen hebben wij toen afgesproken om de maanden daarna wekelijks de Stadskerk te bezoeken, en dat we daarna wel zouden zien. Na een paar weken was het voor ons duidelijk: dit hebben we de afgelopen jaren gemist, het geloof, de kerk van Jezus, een plek waar wij gezien worden. Hier willen wij graag naar de kerk, hier voelen wij ons thuis.
Richting Pasen dat jaar was er een prekenserie over Jezus’ lijden door de ogen van… Op 18 februari ging de preek over het lijden door de ogen van Johannes. Na de preek werd er een oproep gedaan door Mark om net als Johannes dicht bij Jezus te komen en te knielen bij het kruis (letterlijk knielen bij het kruis in de kerk). De kerk stroomde leeg en de meeste mensen knielden bij het kruis. Ik kon dat niet, ik wilde wel maar ik kon het niet… Dat raakte me zo erg, het maakte me verdrietig dat er iets in mij was wat me nog zo tegenhield. Het maakte wel iets heel duidelijk, ik wil Jezus volgen! Ook al lukt het nu nog niet, maar ik wil het wel! Nu zijn we een paar jaar verder en ga ik de stap maken en me laten dopen, samen met mijn vrouw sta ik vandaag hier en laat ik zien aan de gemeente en aan God dat ik Hem wil volgen!
Elia al Mayahi: Kracht door Gebed en Geloof
Mijn naam is Elia al Mayahi en ben een volgeling van Jezus. Hij kwam naar mij toe en stak zijn arm richting mij om te zeggen dat Hij er voor mij is. Niemand, maar dan ook niemand kwam naar mij toe met zoveel liefde. Ook al was ik niet altijd trouw tegenover Hem, al was Zijn liefde voor mij altijd het zelfde. Hij is degene die mij stuk voor stuk opbouwde toen ik gebroken was. Hij is degene die mij vertelde we ik ben en wie ik zal zijn.
Tijdens de zwangerschap van onze 2e dochter ben ik erg ziek geweest. Maar ik merkte dat ik kracht kreeg door gebed en geloof. Ik geloof dat ik door gebed en vertrouwen een heel stuk opknapte en dat de zwangerschap goed ging! En vooral ook in vertrouwen te leven. Met God aan mijn zij ben ik sterk.
Gert Jan Riemer en Karin: Een Leven in Liefde en Licht
Dag, ik ben Gert Jan Riemer. “In het leven geroepen om hem te dienen, te loven en te prijzen,“ is de tekst die staat op mijn geboortekaart. Dag, en ik ben Karin. Vandaag 30 augustus 2020 mag ik samen met mijn man Gert Jan gedoopt worden. Opgroeien met en altijd weten en hebben geweten dat je een liefdevolle Hemelse Vader hebt is wat mij een blij en dankbaar mens maakt. Weten dat je geliefd bent, meer dan je ooit zou kunnen voelen.
Wat ik de laatste jaren steeds meer voel en mag ervaren is, wie Jezus voor mij is… dat Hij niet van een afstand mijn leven bestuurd, maar dat Hij elke dag met mij meeloopt, mij aanmoedigt, mij corrigeert, mij bemoedigt, die weet wat goed voor mij is, mij steeds meer laat voelen en laat ervaren dat liefde zoveel deuren opent. Dat is waar ik steeds meer naar verlang en mijn gebed is voor de doop…Geest van God, vul mij van top tot teen met Uw licht en genade. Help mij bij alles wat ik doe dát licht uit te stralen! Sta op en Schitter!
Raymilio Simileer: Geloof, Hoop en Grote Dingen
Mijn naam is Raymilio Simileer. Ik heb autisme en een taal-ontwikkelingsstoornis. Ik ben 20 jaar en ik woon in Delfzijl. Na deze vakantie ga ik naar VWO 5. Door Gods hulp heb ik de Tl en een HAVO diploma kunnen halen. Ik wil me laten dopen, omdat ik wil leven volgens de Bijbel en de waarheid. Ik sta stil en wil een stap in geloof doen. Ik wil net als Jezus leven. Ik geloof dat Jezus Christus voor mij aan het kruis is gestorven zodat mijn zonden vergeven zijn en ik nu met God kan leven. Ik wil geleid worden door de heilige Geest en een kanaal zijn die God kan gebruiken om anderen aan te raken met zijn liefde. Ik geloof dat Jezus dichtbij mij is en dat Hij mij altijd mee wil helpen.
Tijdens een Jeugdweekend, die georganiseerd was door deze kerk, gaf God door iemand een boodschap aan mij door. God zei dat hij een plan met mijn leven had en dat ik mijzelf niet meer mag onderschatten. God wil mij laten spreken voor mensen. Ik zal grote dingen doen in Zijn koninkrijk en Hij houd van mij. Ik had niet veel hoop en ik dacht dat ik nooit zal leven zoals God het had bedoeld. Ik praat erg weinig en alleen met mijn familie heb ik veel contact. Ik vind het erg lastig om met anderen te praten, hierdoor heb ik ook geen vrienden op school. Dat God mij wil laten spreken voor mensen en dat ik grote dingen zal doen in Zijn koninkrijk gaf me veel kracht en hoop. God heeft een plan met mijn leven. Alles komt goed. Deze profetie klopte. Tijdens dat weekend had ik veel contact met anderen. Iedereen was erg open en heel aardig. Ik kreeg veel hoop en kracht en een aantal weken later zei God tegen mij dat ik me moet laten dopen.
Wietze de Vries: Van Strijd naar Verzoening en Genezing
Mijn naam is Wietze de Vries en ben 37 jaar. Sinds juli 2018 kom ik hier in de VBG, toen was ik lichamelijk en geestelijk schoon op. In de diensten werd ik vaak geraakt. Ik ben de Alpha-cursus gaan volgen. Wát een eyeopener van wie God is! Afgelopen jaren heb ik veel mogen leren en zien. God heeft me laten zien waar ik mijn hele leven al tegen vecht. Efeziërs, 6:12: ‘We hebben niet te vechten tegen mensen maar tegen kwade geesten van de duisternis’ Meerdere levensfases heb ik gedacht wat moet ik hier? Wat wilde ik soms graag weg van deze aarde. Strijd en een gevecht. maar waar tegen..?! Ik ben een persoonlijke relatie met God aangegaan, die relatie groeide, mijn verlangen werd steeds groter om dichter bij God te leven. Dat ging niet allemaal vanzelf. God vroeg mij ook dingen om op te ruimen, dingen die tussen God en mij in stonden. Ik ben mezelf gaan reinigen, ben samen met God deze wandeltocht gaan lopen.
De relatie met mijn aardse vader is hersteld: door veel samen te bidden met een vriend verdwenen de drempels die er waren. God gaf mij een teken voor het moment dat ik naar mijn vader toe moest. Daarnaast is ook mijn rug genezen! Wat ik zelf het grootste wonder vind is de metamorfose in mijn hart! God riep mij om me te laten dopen. Tijdens de nieuwjaarsdienst kreeg iemand op het podium een profetie. Nog niet wetende dat het voor mij was. Hij zei: ‘er zit iemand in de kerk die graag verder wil groeien maar tegen muren oploopt en niet echt verder komt. Die persoon wordt geroepen om zich te laten dopen’. Het zweet brak mij ineens aan alle kanten uit, ik wist genoeg!
Oomke en Dineke Wiltjer: Van GKV naar een Diepere Relatie met Jezus
Wij zijn Oomke en Dineke Wiltjer. We zijn 41 jaar getrouwd en hebben van de Vader 5 prachtige kinderen gekregen en inmiddels ook 7 kleinkinderen. Ons oudste kleinkind Matthan mocht al voor de geboorte bij Jezus komen. We hadden hem graag willen leren kennen, maar wat zal hij het nu fijn hebben. We zijn allebei met de Bijbel opgevoed en daar zijn we onze ouders dankbaar voor. Ze hebben ons als kind laten dopen en zo hebben wij ook onze kinderen laten dopen. Samen hebben we belijdenis gedaan in de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt. In onze verkeringstijd bleek dat we wel verschillend in het geloof stonden. Dineke was steeds op zoek naar een diepere relatie met Jezus en zocht het in een evangelische richting terwijl Oomke vasthield aan de overtuiging dat het gaat om een vast vertrouwen en een rationeel geloof.
Dineke heeft veel boeken gekocht en gelezen om antwoord te vinden op haar vragen rondom de volwassendoop en de visie op Israël en om dichter bij Jezus te leven. Maar ze kwam er niet uit en samen besloten we om na onze trouwdag lid te worden van de GKV in Schildwolde. Daar hebben we ons met hart en ziel aan gegeven tot 2003. Toen werden we stilgezet door onze hemelse Vader. Het leven was druk, druk, druk. Naast ons gezin stond Dineke 24 uur voor de klas en Oomke had naast zijn werk op kantoor meerdere functies binnen de kerk en de politiek. Oomke kreeg een zware burn-out en dat was een bijzonder moeilijke tijd. Gelukkig kreeg Dineke van school een half jaar zorgverlof. Oomke werd opgenomen in Pastoraal Centrum ‘De Hezenberg’ in Hattem. En dat werd de ommekeer in onze gezamenlijke geloofsbeleving. Tijdens de therapie leerde Oomke dat een persoonlijke relatie met God meer is dan alleen kennis vergaren en hard werken en op een rationele manier met de Bijbel omgaan. In deze diepe nood leerde hij Jezus echt kennen. Toen hij weer thuiskwam heeft hij langzaam maar zeker zijn werk weer op kunnen pakken en daar zijn we God zo dankbaar voor.
Vanaf dat moment deelden we samen het verlangen naar meer van Jezus en naar een diepere relatie met Hem. Tegelijkertijd merkten we dat we steeds minder vaak de diensten in de GVK bezochten. Onze jongste dochter kwam als studente al jaren in de Stadskerk en 3 jaar geleden op ‘Goede Vrijdag’ vroeg ze of Dineke met haar meeging. En daar gebeurde zoiets bijzonders. Er werd avondmaal gevierd en Dineke voelde een diep verlangen om het mee te vieren, terwijl dat anders altijd spanning opleverde, was die spanning er nu niet. Ze is gaan staan en heeft amen gezegd op de vraag van de voorganger. Op Paaszondag gingen ze weer met z’n tweeën en tijdens de preek werd ze warm tot aan de tenen en voelde ze de liefde van Jezus zo diep dat ze alleen maar kon huilen. Toen we thuis kwamen, gebeurde er iets bijzonders. Tijdens de dienst was Oomke thuis wat preken gaan lezen en het eerste wat hij zei was: ik ga de volgende keer mee! En we zijn nooit meer weggegaan. Het voelde voor ons allebei als thuiskomen: de aanbidding, de blijdschap en de preken. We kregen allebei het gevoel dat het Jezus zelf was die ons hier naartoe leidde. Door de preken kwam bij Dineke al snel het verlangen om gedoopt te worden, maar we wilden graag tegelijk gedoopt worden en dus besloot ze te wachten tot bij Oomke ook dat verlangen kwam. En dat kwam door preken, door gesprekken en gebeden met broers en zussen en met onze fijne kring in Slochteren. En dan is het vandaag eindelijk zo ver, ondergedompeld worden en schoongewassen opstaan met Jezus.
Waarom de doop zo belangrijk is | David Maasbach
