In 1930 ondernam de Indiase onafhankelijkheidsleider Mahatma Gandhi een historische protestmars, bekend als de Zoutmars, tegen het Britse monopolie op de zoutwinning in India. Deze vreedzame actie, geworteld in het principe van satyagraha (geweldloos verzet), werd een cruciaal moment in de strijd van India voor onafhankelijkheid en trok wereldwijd de aandacht.
Aanloop naar de Mars
Op 31 december 1929 kreeg het Indiase protest voor onafhankelijkheid van het Verenigd Koninkrijk vorm. Onder leiding van Gandhi riep het Indisch Nationaal Congres de onafhankelijkheid uit. Tegelijkertijd verkreeg Gandhi toestemming van het Congress Working Committee voor een protestactie tegen de Britse zoutwet van 1882. Deze wet gaf de Britten een monopoliepositie in de zoutindustrie, waardoor een zoutaccijns aan de Britse machthebbers betaald moest worden. Deze belasting trof iedereen, aangezien zout een essentiële levensbehoefte is.
Hoewel Gandhi's idee om via zout te protesteren tegen de Britten niet door alle leden van het congres even goed werd ontvangen, kondigden de Indiase kranten op 5 februari 1930 aan dat Gandhi zou beginnen met een burgerlijk protest tegen de zoutwet. Gandhi koos 6 april als de datum om de zoutwet officieel te overtreden en lichtte vooraf de pers in. Voor de mars zelf drong Gandhi aan op strikte naleving van de Satyagraha.
Op 2 maart schreef Gandhi nog een brief aan onderkoning Lord Irwin waarin hij aangaf af te zien van de mars, mits zijn eisen werden ingewilligd. Dit aanbod werd echter niet geaccepteerd, waardoor de weg vrij was voor de geplande protestactie.
De Mars Begint
Op 12 maart 1930 begonnen Gandhi en 78 aanhangers vanuit Sabarmati Ashram te voet aan hun reis naar de kustplaats Dandi, een afstand van ongeveer 400 kilometer. De Indiase oppositieleider en zijn volgelingen zetten hiermee een protestmars op tegen het Britse monopolie op de winning van zout in India.
De Britse autoriteiten vreesden dat deze zogeheten ‘zoutmars’ enorme publiciteit binnen en buiten India zou krijgen en nog meer onrust en nationalistische aspiraties onder de Indiërs zou scheppen. Overal langs de route stonden mensen te wachten op de stoet, en velen knielden neer als Gandhi langskwam.
Groeiende Steun en Wereldwijde Aandacht
Volgens The Statesman, de officiële staatskrant van India, bevonden zich op de eerste dag van de mars al 100.000 mensen op de weg tussen Sabarmati en Ahmedabad. De eerste dag van de mars eindigde in Aslali, waar Gandhi 4000 mensen toesprak. In elk dorp dat hij aandeed op zijn tocht, hield Gandhi toespraken. Hij en zijn volgelingen vroegen van dorpelingen enkel een beetje voedsel, nooit onderdak of andere gunsten.
Zijn aanhang groeide snel. Tegen de tijd dat de groep in Dandi aankwam, was het aantal mensen dat zich bij de mars had aangesloten aanzienlijk gegroeid. Bij Surat werden ze begroet door 30.000 mensen, en in Dandi was dit aantal opgelopen tot 50.000. Uiteindelijk zouden duizenden Indiërs zich bij Gandhi aansluiten tijdens de mars.
Het Breken van de Zoutwet
Op 5 april arriveerde Gandhi bij de kust, waar hij een interview gaf aan een reporter van Associated Press. De volgende dag, 6 april, haalde hij een handvol zoute modder uit de zee en kondigde officieel aan de zoutwet te breken. Hiermee overtrad hij symbolisch de Britse wet die de productie en verkoop van zout monopoliseerde.
De zoutmars was een protestmars van 390 kilometer die in 1930 werd afgelegd door Mahatma Gandhi en zijn volgelingen. Met de mars wilde Gandhi bij de oceaan bij Dandi zelf zout gaan maken om zo te protesteren tegen het Britse zoutmonopolie in India. De mars was het grootste protest tegen de Britse overheersing sinds de ongehoorzaamheidsbeweging in 1920-22 en vormde een belangrijk onderdeel in de Indische strijd voor onafhankelijkheid.
Nasleep en Gevolgen
Het slagen van de zoutmars leidde tot massale protesten en overtredingen van de zoutwet in heel India. Een portie zout gewonnen door Gandhi zelf werd voor 1600 roepie verkocht, wat de symbolische waarde van de actie onderstreepte. De Britten reageerden door 60.000 mensen op te sluiten, maar konden de burgerlijke ongehoorzaamheid niet stoppen.
Indiërs begonnen ook Britse producten te boycotten. Ondanks de repressie bleken de Britse maatregelen onvoldoende om de burgerlijke ongehoorzaamheid te stoppen. Hoewel Gandhi voor zijn aandeel in de zoutmars werd gearresteerd, trok zijn mars wereldwijd de aandacht van de pers en leidde tot massale opstanden in India. Drie Indiase filmbedrijven stuurden cameraploegen mee om nieuwsbeelden te schieten, en buitenlandse journalisten maakten Gandhi tot een bekendheid in Europa en Amerika. Aan het einde van 1930 werd hij door Time magazine uitgeroepen tot "Man of the Year".
Wie was Gandhi?
Gandhi zelf hield zich na de mars niet meer actief met de zouthandel bezig, maar bleef de ontwikkelingen in India nauwlettend volgen en speelde een cruciale rol in de verdere strijd voor onafhankelijkheid.