Het schrijven van deze tekst is een proces geweest waarbij gaandeweg diepere lagen van mijn persoonlijke ervaringen met geloof en autisme naar voren kwamen. Lang heb ik nagedacht voordat ik besloot deze inzichten te delen. Het begon allemaal op mijn vorige werkplek binnen de kerk, waar ik in contact kwam met de pastoor. Hij merkte op dat mijn gezichtsuitdrukking en gedrag voor hem ongewoon waren en wilde graag contact met mij zoeken.
Tijdens een gesprek met de pastoor kwam het thema geloven en autisme ter sprake. Dit leidde tot een reflectie op mijn eigen houvast in het geloof, dat op dat moment nogal chaotisch leek. Het is niet altijd eenvoudig om te accepteren dat de omgang met geloof niet altijd verloopt zoals men zou wensen. Structuur is hierin essentieel, en men streeft ernaar om zonder obstakels door het leven te gaan, zeker wanneer het gaat om de beleving van het geloof.
Niet iedereen hecht hetzelfde belang aan deze zoektocht; ieder mens gelooft op zijn of haar eigen unieke wijze. Dit roept vragen op over de betekenis hiervan, niet alleen voor mij persoonlijk, maar ook voor andere mensen met autisme. Vragen over het vermogen van het pastoraat om oog te hebben voor het algehele welzijn van individuen die door verlies, verdriet, pijn en lijden uit balans zijn geraakt.
Het helende aspect van pastorale zorg reikt verder dan enkel herstel of genezing; het omvat ook de acceptatie van moeilijke omstandigheden. De ambtsdrager wordt opgeroepen om samen met het gemeentelid de geestelijke dimensie te verkennen: 'Wie is God voor jou in deze uitdagende situaties?' Dit proces brengt een breed scala aan emoties met zich mee, waaronder dankbaarheid, nabijheid, vertrouwen, angst om afgewezen te worden, respect, teleurstelling, tevredenheid, geborgenheid, liefde, angst om niet goed genoeg te zijn, verbondenheid, boosheid, schuld, onzekerheid en genegenheid.
De wereld om mij heen en die van andere mensen met ASS (Autisme Spectrum Stoornis) kan vaak onbegrijpelijk zijn. In deze onzekerheid zoeken we houvast in ons geloof. Er is echter één zekerheid: God zal ons begrijpen. Zijn duidelijke regels bieden structuur in ons leven. Mensen met autisme gaan door hun ontwikkeling op een andere manier om met veranderingen, en hun beleving van het geloof kan voor anderen moeilijk te begrijpen zijn.
Mocht u na het lezen van dit verhaal nog vragen hebben, dan wil ik me graag inzetten als ambassadeur voor de geloofsgemeenschap. Mijn doel is om mijn ervaringen toe te lichten en mee te denken over de mogelijkheden voor een autismevriendelijke kerkdienst. Wat ik hier heb gedeeld, blijft tussen ons. Ik heb echter ook begrip voor ieders levensvisie en de ruimte die iedereen verdient om op zijn of haar eigen manier te geloven, of juist niet.
Ik ben dankbaar en gelukkig met de manier waarop ik nu leef, en ik waardeer de ruimte en de tijd die ik krijg om deze inzichten te delen. U, als dagboek, bent een bron van dankbaarheid voor alles wat u voor mij betekent.
Wat is autisme?
tags: #autisme #geloofsbegeleiding #gkv